Μ έστειλες πάλι σήμερα…σ ένα γκαράζ στην N.Y. (δούλευα εκεί κάποτε πριν χρόνια)

Χουανίτα μου καλησπέρα.

Ει, μίστερ, λετ μη ντου μάι θινγκ! Μια αφιέρωση για τον κύριο Μακ, ψήνεταιαιαι! :-) [το Λόμαξ τον έχεις διαβάσει ή να πέσει άγριο μπλουζ για πάρτυ σου στην πίστα;]

Εγώ λέω ότι δεν έχω δική μου αφιέρωση!

(Just for the record, άλλος Πάνος ήτουνε ο τυχερός όργωνε τα Σικάγα. Μη με ζηλεύετε άνευ αντικειμένου…)

Αλας, κι εσύ – και ευχαριστώ.

Ρητερν, δεν το έκανα από ευγένεια αλλά από καρδιάς. Είσαι κύριος. (κάπου στο παρελθόν του ευλογ θα βρεις και την εμπειρία μου στη Νέα Ορλεάνη, οπότε έχεις χρόνο).

Κοπίτο είσαι μοναδική, όπως λέει και το όνομά σου. Ημίαιμε, κάθε φορά είναι σα να μου βάζεις καινούρια χρώματα στα χέρια.

Μάστερ Λη, Περαστικέ, σας ευχαριστώ. Ελπίζω να σας «ξαναδώ» πριν το Πάσχα.

Ζωρζ, καλώς ήρθες κι από δω. Μακάρι να σε τρατάρω και καλύτερα στο μέλλον!

Αμβρόσιε, να πας και να πας στο Αρτ Ίνστιτιουτ, καταπληκτική συλλογή και πολύ ωραία οργανωμένη. Δεν ήθελα να φύγω! (εδώ θα είμαι για σένα – το ήθος και το σθένος είναι σπάνιες αρετές).

Τέλος, μια διευκρίνιση: δεν σκοπεύω να δώσω συνέχεια σε όσα έλαβαν χώρα στο ευλογ του Μανιφέστου. Δε με αφορούν ούτε μικρότητες ούτε κακίες ούτε δήθεν θεωρητικές κουβέντες. Όσοι καίγεστε, αφού διαβάσετε το εξαιρετικό ποστ του bigfatopinion (που τον ευχαριστώ), ύστερα γράφτε στα ευλογ σας ότι θέλετε, αν θέλετε. Αν εσείς δε θυσιάζετε χώρο στα ευλογ σας γι αυτό, αναρωτιέμαι γιατί θέλετε να θυσιάσω εγώ όχι μόνο χώρο αλλά και την ησυχία μου. Άρα: όποιο σχετικό με τις χυδαιότητες και τις λασπολογίες σχόλιο ποστάρετε, το θεωρώ προσωπικό μήνυμα και το αντιμετωπίζω ως τέτοιο. Τελος.-

(πότε θα πάω στο σικάγο επιτέλους ?)