Από όταν άλλαξε πολύ ο Σκάης, κόβω βόλτες στα εφεμ. Το ραδιόφωνο… Κόλλημα. Η αλήθεια είναι ότι την τηλεόραση την έχω βαρεθεί. Τι να δεις; Ντιβιντι κι άγιος ο Θεός. Κάνω και πλάκες της αγάπης μου, βάζω το ντιβιντι στην τσαντα του ψωμιού. Άρτος και Θεάματα. Ξέρω, πάλι γελάσατε..

Που ήμουν, όμως; Α, ναι. Το ραδιόφωνο. Λοιπόν, μου λείπει ο παλιός ο σκάης. [Και η κυρία Μπουγάτσου, που είναι κόσμημα]. το ραδιόφωνο και τα παρεάκια μου…

Πρώτον: τα δυό τρελλά αγόρια στον Αντέννα, που επτά το πρωί με κάνουν να χαμογελάω και να χαίρομαι την αρχή της μέρας μου. Και με κουλτούρα – Μπακογιαννόπουλος και βάλε! Δεν άκουγα ποτέ τόσο πρωί ραδιόφωνο. Μα, χάριν του νέου αυτοκρατορικού σχολικού, στη στάση του οποίου πάμε με το τουτού, μπήκε στη ζωή μου το τρομερό δίδυμο των αδιάβροχων. Και για τα καλά! Είναι τόσο καλοί, οι άτιμοι, που μετά το σχολικό, αντί να πάω κατευθείαν στο κρεβατάκι μου, για μιά ωρίτσα ακόμη, βάζω το ραδιόφωνο στο σπίτι και αρχίζω τις δουλειές. Ωραιότατοι! Να ταν και παόκια..

Από όσα αγάπησα στο σκάη, παρόντες η Γκίζα κι η Ελληνοφρένεια. Ελληνοφρένεια ίσον η καλύτερη εκπομπή της ελληνικής μπάντας. Πετάει η ομάδα – ειδικώς ο λαός.