-
Archives
- December 2011
- November 2011
- October 2011
- September 2011
- August 2011
- July 2011
- June 2011
- May 2011
- February 2011
- January 2011
- December 2010
- November 2010
- October 2010
- September 2010
- August 2010
- June 2010
- May 2010
- April 2010
- March 2010
- February 2010
- January 2010
- December 2009
- November 2009
- October 2009
- September 2009
- August 2009
- July 2009
- June 2009
- May 2009
- April 2009
- March 2009
- February 2009
- January 2009
- December 2008
- November 2008
- October 2008
- September 2008
- July 2008
- June 2008
- May 2008
- April 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- October 2007
- September 2007
- August 2007
- July 2007
- June 2007
- May 2007
- April 2007
- March 2007
- February 2007
- January 2007
- December 2006
- November 2006
- October 2006
- September 2006
- July 2006
- June 2006
- May 2006
- April 2006
- March 2006
- February 2006
- January 2006
- December 2005
- November 2005
-
Meta
Αρχείο μηνός: April 2007
I’d like to introduce you to…
Τραγουδάει πιο αληθινά κι από το χαμόγελό της, αν το πιστεύεις. Και βρίσκει την Αθήνα όμορφη – δη άι οβ δη μπηχόλντερ, δηλαδή. Τα ελληνικά της φέρουν την ομορφιά της επιλογής, μα προτίμησε τα μητρικά αγγλικά για να μας δείξει …
Εικοσιδύο και δύο
Ήτανε χινόπωρο π’ αντάμωσα ώριο παληκάρι και το λάβωσα σε πολέμου μπόρα και κακή μαλιά κι είχ’ η γης στρωσίδι κάμει με κορμιά κι ήβγαιν’ απ’ τ’ αχείλι το βερτζί μιλιά που μου μαχαιρώνει χρόνια την καρδιά. Είναι σκληρός άνθρωπος. …
Ει, Κούρτη μου, που πας;
Μη φεύγεις έτσι – που μ’ αφήνεις; τα ίδια με το Μπουχτσιν πέρισυ… τι παιδιά κι εσείς. Πάω στοίχημα πως είστε συνεννοημένα. Τα άτακτα παιδιά της δικής μου κοντινής Αμερικής. – Μάρεϊ, αυτή η μικρή λέει ότι μας ονειρεύεται. Εσύ, …