Δε συνηθίζω να διαφημίζω όσα κάνουμε. Όμως είναι δύο άρθρα, δύο δυνατές στιγμές, από το περσινό ταξίδι μας στις ΗΠΑ τα οποία έγραψα με συγκίνηση και όλη την αγάπη που γεννήθηκε στο δρόμο, ψηλαφώντας γέλια και πληγές.
Στο τελευταίο τεύχος του GEO δημοσιεύεται το πρώτο από αυτά – το άρθρο μας για τη Route 66. Έχει τίτλο Get your Greeks on Route 66 και φώλιασε σε αυτό όλη η τρυφερότητα, η νοσταλγία, η έρευνα και η γιορτή που ήταν τα 2400 μίλια του δρόμου- μητέρα.

Είμαστε τυχεροί που ο Παναγιώτης ο Λιάκος είναι βισινόματος, βλέπει με τα μάτια της καρδιάς του και μας περιμάζεψε μετά την τελευταία οδυνηρή μας εμπειρία από τα “μεγάλα” ονόματα του Τύπου.
Τι να σου κάνω… Εδώ πάνω δεν υπάρχει κανένας επενδυτής της προκοπής, να δίνει 5.000 γιούρο την έκδοση, να βγάλουμε μια εφημερίδα της προκοπής, να σε καλέσουμε να ξανασυνεργαστούμε…
Όλα με την ώρα τους – δε νομίζω ότι αυτό το όνομα μπορεί να χαθεί, ακόμη και αν, τα τελευταία χρόνια, οι ανίκανοι κι οι εγωπαθείς διαδέχονται ο ένας τον άλλο, βρίσκοντας πάντα τους κατάλληλους συμβούλους εντός…