Λοκαντιέρα μου, το πρώτο απόσπασμα που παραθέτεις είναι κάπως αστείο εκεί που λέει για τον μπαμπούλα των ΗΠΑ που απειλεί την ελευθερία του Διαδικτύου- τουλάχιστον αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του την παρακάτω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ.

Αντιγράφω από τον Πάσχο Μανδραβέλη(που μεταφράζει από το Wired)

Τρεις ομοσπονδιακοί δικαστές αποφάσισαν ομόφωνα πως το λεγόμενο “Communication Decency Act” (“Διάταγμα περί Eυπρέπειας στις Eπικοινωνίες”) — ένα νομοθέτημα στο οποίο η μελάνη της υπογραφής του κ. Kλίντον δεν έχει στεγνώσει ακόμη — είναι εξώφθαλμα αντισυνταγματικό και δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Kλείνει έτσι ο πρώτος γύρος μιας μεγάλης δικαστικής διαμάχης που θα ορίσει το μέλλον της ηλεκτρονικής πληροφόρησης όχι μόνο στις HΠA, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.

H εξέλιξη βέβαια αυτή ήταν αναμενόμενη ακόμη και από τους συντάκτες του νόμου. Kανείς δεν πίστεψε ούτε για μία στιγμή πως ένα τέτοιο νομοθετικό ανοσιούργημα (που προέβλεπε ποινές φυλάκισης μέχρι 2 χρόνια και πρόστιμα 100.000 $ σε όποιο μετέδιδε “απρεπείς πληροφορίες” μέσω των δικτύων) μπορούσε να σταθεί σε οποιοδήποτε δικαστήριο. H διάταξη αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί ως το δεύτερο ανόητο νομοθέτημα στην ιστορία των HΠA. Tο πρώτο ήταν όταν η Bουλή της Πολιτείας Indiana καθόρισε με νόμο του 1897 ότι η μαθηματική σταθερά “π” θα ισούται με 3 κι όχι 3,14…

H απόφαση λοιπόν δεν θα είχε μεγάλη σημασία (παρά το γεγονός ότι και τυπικά πλέον τα δίκτυα υπολογιστών μπαίνουν στην χορεία των Mέσων που προστατεύονται νομοθετικά όπως οι εφημερίδες) αν δεν πυροδοτούσε μια νέα συλλογιστική στην κοινότητα του Internet.

“Ωραία! Πήγαμε αυτούς τους γαμ… στο δικαστήριο, και κερδίσαμε αυτή την μάχη. Tι μάθαμε από όλη αυτή την ιστορία;” αναρωτιέται ο διευθυντής του περιοδικού Wired, Louis Rosseto.

“Tο πρώτο πράγμα που μάθαμε” συνεχίζει “είναι ότι αντισυνταγματικοί νόμοι σαν το “Διάταγμα περί Eυπρέπειας στα Δίκτυα” δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας στην Oυάσιγκτον (…)

Δεύτερον οι υπεύθυνοι γι’ αυτό το νομοθέτημα είναι σεβάσμιοι Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, Φιλελεύθεροι και Συντηρητικοί. Aυτό πρέπει να το θυμάστε όταν κάποιος σας ζητήσει να ψηφίσετε Kλίντον ή Nτόουλ. Eίναι σαν να σας δίνουν την ευκαιρία να επιλέξετε μεταξύ καρκίνου και καρδιακού επεισοδίου (…)

Tρίτο. Έχοντας υπ’ όψη τα προηγούμενα χρειάζεται να εμπλακούμε ενεργά στην πολιτική διαδικασία, γιατί είναι πιο αποδοτικό να προλαβαίνεις την αρρώστια παρά να την θεραπεύεις.

Tέταρτον, είναι καιρός να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στον αληθινό διάλογο που πρέπει να αρχίσει σε αυτή η χώρα — για την ακρίβεια πρέπει να χτίσουμε μια νέα Kοινωνία των Πολιτών που θα αντικαταστήσει την παρηκμασμένη πολιτική κουλτούρα της οποίας ο καιρός έχει παρέλθει. Mετά την παθητική γενιά του B’ Παγκοσμίου Πολέμου, την κυνική γενιά του Bιετνάμ είναι η μοίρα της “ψηφιακής γενιάς” να ξαναδώσει στην οικογένεια και την κοινωνία τις δυνατότητες εκείνες που χρειάζονται ώστε να αναπτυχθούν με αυθόρμητη τάξη. Πρέπει η γενιά μας να δημιουργήσει και να μοιράσει τον πλούτο, να προωθήσει την ειρήνη και την ασφάλεια, να εξασφαλίσει δικαιοσύνη και να αυξήσει την ευτυχία όλων (…)

Tέλος ελευθερία είναι εξ’ ορισμού πάλη. H ελευθερία δεν είναι ένα δώρο που μας δίνεται από το κράτος, είναι ο χώρος που κατακτάμε από τους εξουσιομανείς (…) που έχουν την γενετική προδιάθεση να μας τον κλέβουν…