Δύο ειδών μηνύματα λαμβάνω τις τελευταίες ημέρες. Η πρώτη ομάδα, ανήκει στον μουσικό παροξυσμό ενός ασματίου που τραγουδά η Πρωτοψαλτη (σε ελληνικη απόδοση, αφου το άσμα είναι ξένο), και φέρει τον τίτλο “Θωμά, είσαι σπίτι;”. Από το σχολείο είχαν να με φωνάζουν “Θωμά” τόσοι πολλοί – ως κι ο Νικήτας από τα Λονδίνα το έμαθε το άσμα και το ‘χει ρίξει στην σχετική καζούρα! Ναι, βρε, σπίτι είμαι ακόμη – και ακόμη να αποφασίσουμε, εγώ και τα οικονομικά μου, μεταξύ δύο ταξιδίων για το επόμενο θέρος…
Το δεύτερο είναι οι προτάσειςγια αγωγή. “Όλοι μηνύσεις και αγωγές κάνουνε, εσύ γιατί στην απ’ έξω;”. Ελα μου ντε, γκοτζαμ πρωτοπόρος στην προσέλκυση ψυχασθενών, κομματικών υπαλληλίσκων, μυθομανών και ακυρωμένων! Ασε που είναι μέθοδος βελτίωσης των οικονομικών ταμάμ, διότι δε χρειάζεται να τα δουλέψεις, σου τα έχει χαρίσει η ανοησία όσων πιστεύουν ότι μπορούν, στηριζόμενοι στο δικό σου ήθος και στη δική σου στάση, να κανουν καριέρα ως οι Δειλοί που Σκότωσαν τον Τζέσε Τζέημς… Είναι και αυτό μια κάποια λύσις… Μπα… μόνο αν ταχθεί υπέρ των αγωγών ο Πάσχος.
Κοινώς, αδελφοί μου, πάλι στο χαβαλέ το έριξαν τα ελληνάκια. Εμ τι θα κάνουν; θα ακούνε στη βουλή τις “καθε στάνη και λάπτοπ, κάθε ξωκκλήσι και wireless” παπαρες του Γιωργακη, ή τα ανεκδοτάκια του περί του κρύου ιδρώτα που κόβει τον Καραμανλή όποτε ακούει τη λέξη “μπλογγερ”; ή θα ετοιμάζονται για τον απείρου ηλιθιότητος διαγωνισμό του Υπουργείου Παιδείας “ξεμπλογκάρισε”, που φακελώνει τα παιδάκια στο ίντερνετ καλύτερα κι από τις κινέζικες μυστικές υπηρεσίες;
Πάλι μανουριάζεσαι, Θωμά;