“Λαμπρινή μου, είμαι στη διαμαρτυρία κατά Μπους, στην πλατεία του κοινοβουλίου. Εδώ και λίγη ώρα έχουν αρχίσει τις συλλήψεις. Η ομάδα που κάνει τις περισσότερες, ομάδα ειδικών δυνάμεων (riot police), έχει τα διακριτικά USA4 στα κράνη. Ξεκίνησε η διαμαρτυρία στις πέντε, με χαρούμενα τραγούδια και βραζιλιάνικα κρουστά. Τώρα κτυπά ο μπιγκ μπεν εννιά και μπήκε η ομάδα USA3 σε δράση. Περικυκλώνουν σιγά σιγά τους διαδηλωτές. Ένα ελικόπτερο πετάει από πάνω.”

–

Μερικές ώρες αργότερα, μια σειρά κενά μηνυματα. Ύστερα πάλι, χωρίς κείμενο μα με τη βιασύνη αποτυπωμένη στο σάμπτζεκτ του μέηλ:

–

“Διαδήλωσης συνέχεια. Οι συλλήψεις γίνονται με σύστημα. Από περιγραφές που έχουν νωρίτερα, ξεχωρίζοντας άτομα μέσα στο πλήθος. Τώρα πια είναι μόνο καμμιά εκατοστή άτομα που έχουν μείνει”.

–

Αγαπημένε μου Μ.,

Είδα όλα τα μηνύματα μαζί. Είμασταν με τον Α. χτες, μετά τη βάρδια μου, είχα καιρό να τον χαρώ - τωρα, πάλι, από τη δουλειά σου γράφω, τρεις μέρες βαρδια στη σειρά – πως τα κατάφερα…  Χαίρομαι που τα είδα όλα μαζί. Ανησυχώ μα, ανησυχώ από σήμερα το πρωί. Ελπίζω να βρεις χρόνο να μου γραψεις.