|
Με χαρά και περηφάνεια και δε σας λέω πόση συγκίνηση, το κοιτάω (γιατί μου χαρίστηκε, μαζί με την αγάπη) και δε χορταίνω, και εντός μου τον ακούω ξανά και ξανά, τον πατρο-Γιάννη.
Ιδού ο Τζόννυς που αγάπησα πάνω από όλους τους Τζόννυδες όπως μου τον ζωγράφισε ο Γιάννης που αγάπησα πάνω απ όλους τους Γιάννηδες. 
Και αφού ήρθες ως εδώ, δες και τον Καμίλλο!
|