|
Αναδημοσίευση από τη σελίδα του στο facebook. Ιδου – και μη ξεχασετε την υποσημείωση:
“Οι Τετρακόσιοι
Πριν από 88 χρόνια μιά μεγάλη καταστροφή βρήκε την Ελλάδα, και σαν αποτέλεσμα πέντε πρώην υπουργοί και πρωθυπουργοί καταδικάσθηκαν για έσχατη προδοσία και εκτελέστηκαν από το στρατιωτικό καθεστώς που επεκράτησε. Η σημερινή Καταστροφή δεν είναι αναγκαστικά μικρότερη, αλλά ο Πάγκαλος που μας έλαχε αυτή τη φορά δεν φαίνεται να έχει τέτοια σχέδια. Αντίθετα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κανένα στέλεχος της ντόπιας Κλεπτοκρατίας δεν θα δικασθεί καν.
Ας τους πούμε «οι Τετρακόσιοι Κλέφτες,» καθώς δεν συντρέχει λόγος να ονομάσουμε ονόματα. Δεν είναι βέβαια όλοι τους πολιτικοί, αρκετοί από τους Τετρακόσιους φαντάζομαι ότι ανήκουν σε άλλες συγκοινωνούσες σφαίρες, όπως η επιχειρηματική, στρατιωτική, ακαδημαϊκή, νομική, και πάει λέγοντας. (Συχνά αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποια Ευρωπαϊκή νομοθεσία περί οργανωμένου εγκλήματος, βασει της οποίας η ΕΕ δικαιούται να παρέμβει καταλυτικά στον Ελληνικό δημόσιο βίο.) Αλλά, επαναλαμβάνω, κανείς τους δεν πρόκειται να πάει φυλακή. Κατ’ αρχήν, τους πιο πολλούς τους προστατεύει ο ψευδώνυμος «νόμος περί ευθύνης υπουργών».
Αλλά και πέραν του νόμου, οι Τετρακόσιοι είναι υπαράνω δικαιοσύνης διότι «δεν τους πιάσαμε στα πράσα» – φυσικά και δεν τους πιάσαμε, αφού ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός έχει ως κύριο έργο του να μην πιαστούν στα πράσα οι Τετρακόσιοι. Αν το κράτος έδειχνε για την τιμωρία αυτών των ενόχων το ένα δέκατο της επιμέλειας που έδειξε στην δίωξη της 17Ν, τότε και οι Τετρακόσιοι θα ήταν αυτή τη στιγμή πίσω από τα σίδερα.
Αλλά βέβαια, η 17Ν σκότωσε ανθρώπους, ενώ οι Τετρακόσιοι απλώς έκλεψαν. Για να το δούμε κι αυτό.
Πόσο πουλιέται το φιλί;
Τα μεγάλα πράγματα δεν έχουν τιμή, διότι πώς να τιμολογήσεις έναν μεγάλο έρωτα, ας πούμε, ή μια ανθρώπινη ζωή; Αλλά οποιοσδήποτε διοικεί σωστά μια χώρα, βρίσκεται καθημερινά μπροστά σε φρικτά διλήμματα: Να ξωδέψω δώδεκα εκατομμύρια για να βελτιώσω τον αυτοκινητόδρομο, βελτίωση που θα σώζει μια ζωή κάθε χρόνο επί δέκα χρόνια, ή να βάλω ακτινολόγους και μηχανές μαστογραφίας σε τρία κέντρα υγείας, που θα κοστίσουν δύο εκατομμύρια το χρόνο και θα σώζουν δύο ζωές; Ή να ρίξω αυτά τα λεφτά σε άλλους τομείς – εκπαίδευση, πολιτισμό, περιβάλλον, επενδύσεις – που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής όλων; Αν και καμμιά κυβέρνηση δεν θα το παραδεχτεί μπροστά στις κάμερες, ο πιο σωστός τρόπος για να παίρνεις τέτοιες αποφάσεις είναι να κοστολογείς αυτό που δεν έχει τιμή. Έτσι λοιπόν, στις δυτικές κοινωνίες, αυτό που ακούγεται ως τρέχουσα τιμή για ένα χρόνο ζωής – καλής ποιότητας – ενός πολίτη είναι περίπου 100,000 ευρώ.
Αυτό μας λέει το εξής: οποιοσδήποτε βλάπτει το κράτος κατά τέσσερα εκατομμύρια ευρώ (ας πούμε, διορίζοντας στο δημόσιο τέσσερις άσχετους τεμπέληδες ψηφοφόρους του που θα ταλαιπωρούν τους πολίτες επί δεκαετίες περιμένοντας τη σύνταξη), δολοφονεί μια ανώνυμη σαραντάρα (αν πάρουμε την μέση διάρκεια ζωής στα 80) της οποίας η ζωή θα μπορούσε να είχε σωθεί με παρόμοια δαπάνη.
Για να πάμε τώρα στο χρέος, πόσο μεγάλο μέρος του οφείλεται στην διαφθορά; Ας το βάλουμε, πολύ συντηρητικά, στα 50 δις. Δηλαδή, υποθέτουμε ότι το 80% του χρέους δεν έχει καμιά σχέση με τους Τετρακόσιους, αλλά έχει απλώς να κάνει με την διάρθρωση της οικονομίας μας, τις αντίξοες συνθήκες, την Τουρκοκρατία ίσως – μ’ ένα λόγο, με τον Θεό που μας μισεί όπως έλεγε ο Βάρναλης. Από αυτά τα 50 δις, πόσα μπήκαν στις τσέπες; Για να απαντήσουμε ας δούμε τι συνέβη με τον μοναδικό ατυχή πρώην υπουργό για τον οποίον, απο φοβερή γκίνια του, τα μάθαμε. Το συμβόλαιο ήταν για 6 εκατομμύρια ευρώ. Ας πούμε ότι από αυτά το παράνομο όφελος της εταιρίας ήταν 1 εκατομμυριο. Η μίζα ήτανε εκατό χιλιάδες. Αυτό μου φαίνεται λογικό, δηλαδή για να κλέψεις ένα ευρώ πρέπει να ζημιώσεις τη χώρα δέκα. Άρα, από τα 50 δις, τα πέντε έχουν πάει σε μίζες, και τα μισά από αυτά τά πήραν, φαντάζομαι, οι Τετρακόσιοι Κλέφτες (και τα υπόλοιπα ίσως να πήγαν στα Τεσσερες Χιλιάδες Κλεφτρόνια που τους περιστοιχίζουν). Αν είναι έτσι, ο καθένας από τους Τετρακόσιους καθάρισε περί τα έξι εκατομμύρια ευρώ, κατά μέσον όρο. Θαυμάσια, και σε καλή μεριά, διότι, όπως όλοι ξέρουμε, κανείς τους δεν θα πιαστεί.
Από την άλλη, τα 50 δις ζημιά στη χώρα που προξένησαν οι Τετρακόσιοι στοίχισαν την ζωή σε 12.500 ανώνυμους πολίτες. Δηλαδή, είναι σαν να περικύκλωσαν οι Τετρακόσιοι, όπως έκαναν κάποτε οι Γερμανοί κατακτητές, μια πόλη σαν την Ιεράπετρα ή το Ναύπλιο, να έστησαν τους πάντες στην κεντρική πλατεία, και να τους γάζωσαν με τα πολυβόλα, ώστε να πάρει ο καθένας τους τα έξι εκατομμύριά του. Για σύγκριση, οι απώλειες του στρατού στη Μικρασιατική εκστρατεία ήταν παρόμοιες, 25.000 νεκροί και τραυματίες – αλλά βέβαια οι σφαγμένοι άμαχοι Έλληνες της Μικράς Ασίας ήταν πολύ πιο πολλοί – ενώ τα ολοκαυτώματα στα Καλάβρυτα και το Δίστομο από τους Ναζί στοίχησαν, και τα δυό μαζί, λιγότερο από 2.000 ζωές.
Αλλά το είπαμε, οι Τετρακόσιοι Εγκληματίες δεν θα πιαστούν ποτέ, γιατί τους προστατεύουν οι νόμοι τους και το κράτος τους. Θα μπορούσαν τουλάχιστο να είχαν την τσίπα να παραιτηθούν, αντί να χύνουν κροκοδείλεια δάκρυα ενώ νομοθετούν τις οδυνηρές επιπτώσεις των εγκλημάτων τους – ή, σε μια εκπληκτική επίδειξη κυνισμού και υποκρισίας που δεν την περίμενα ούτε από στελέχη των Τετρακοσίων, να τις καταψηφίζουν.
Και λοιπόν;
Η πατρίδα μας βγήκε από την Μικρασιατική Καταστροφή πιο έμπειρη και πιο συντονισμένη με τους καιρούς, απαλλαγμένη από τα φαντάσματα των διχασμών και τα στείρα οράματα των μεγάλων ιδεών, πιο πλούσια πολιτισμικά με τους Πρόσφυγες και τα ρεμπέτικα, τελικά πιο δυνατή. Η παρούσα Καταστροφή μπορεί κι αυτή να γίνει το νέο ξεκίνημα. Μια Κυβέρνηση Τίμιων Τεχνοκρατών τώρα μπορεί να οδηγήσει την χώρα έξω από την κρίση, και τελικά σε ένα μέλλον από όπου θα απουσιάζουν παντελώς οι Τετρακόσιοι, με τα ανομολόγητα εγκλήματά τους και τη πολλαπλή χρεωκοπία τους.
____________
Σημείωση: Τρείς μεγάλες εφημερίδες της Αθήνας απέρριψαν αυτό το άρθρο. Στο περελθόν είχαν μετά χαράς δημοσιεύσει άρθρα μου, που δεν νομίζω ότι ήταν όλα πιο καλογραμμένα και πιο ενδιαφέροντα. Οι Τετρακόσιοι έχουν πολλά ποδάρια — γύρω στα οκτακόσια….”
Λαμπρινή Χ. Θωμά
|
