Δαγκωτο Και για τον Μανωλη Γλεζο.

Αν ημουν δεξια ναι, θα ψηφιζα Καμμένο.

ΚΑΛΟ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΒΟΛΙ.

Δήλωσις υποψηφίου βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Πετρου Τατσόπουλου:

«Εύχομαι στα φιλαράκια μου που κατεβαίνουν υποψήφια στις εκλογές -τον Ρένο Χαραλαμπίδη (ΝΔ), τον Θανάση Χειμωνά (ΠΑΣΟΚ) και τον Νίκο Ζερβό (ΝΔ)- να πάρουν το μάξιμουμ των ψήφων και να εκλεγούν πανηγυρικά στις εκλογικές τους περιφέρειες. Εύχομαι επίσης στα κόμματά τους, τη Νέα Δημοκρατία και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, να συγκεντρώσουν πανελλαδικά ακριβώς τον ίδιο αριθμό ψήφων που θα συγκεντρώσουν και τα φιλαράκια μου στις εκλογικές τους περιφέρειες.»

Και να πως μια ακομη σειρα παρεουλες και ημετεροι που εμφανίζονται ως αλλαγη και “νεα προσωπα” έχουν ήδη τη λογική της συντεχνίας και της παρεουλας, που οδηγησε και στην κυριαρχία των λαμόγιων.

Ετσι πάει, το συστημα φροντιζει για την διαδοχή του ακόμη και μεσα απο τους δηθεντάχαμου “αντιμνημονιακους” τύπου Τατσόπουλου. Αντε βρε- καλή βουλευτική αποζημίωση! Να μπουν τα φιλαράκια στη βουλη και να μη τη βγαζουν ρεφενέ στον καφενέ! να εχουν να κερνάνε στην υγεία των κοροϊδων – παει να πει, “αυτωνων εκει εξω” που ζουν στο πετσί τους την εκμετάλλευση απο τα “φιλαρακια” που εχουν τα “φιλαρακια”- αυτωνών εκεί έξω που δεν θα χαριεντίζονται αυριο με τον εχθρό στο καφενείο της βουλής…

Ο Αλαφούζος των μειώσεων, των ατομικών συμβάσεων, των εκβιασμών, των απεργοσπαστικών μηχανισμών και των απολύσεων είναι κι αυτός “φιλαρακι” του Πέτρου Τατσόπουλου, όπως θυμάσαι. Φανταζομαι, αν  κατεβαινε θα ελάμβανε τις ιδιες ενθαρρυντικες ευχες. Διοτι με τα “φιλαρακια”  χανονται οι διαχωριστικες γραμμες, μαλλον. Να χαρω εγω την αριστεροσύνη τους…

Να σου πω, ΣΥΡΙΖΑ- κάουντ μη άουτ (αντε να στο ομολογήσω, μεχρι αυτη τη δηλωση με ειχες στα ιν, για το χατήρι του άρχοντα Πρωτοψάλτη της Αντίστασης, Μανωλη Γλέζου. Τωρα, ουτε αυτος δε φτανει – μπάυ, και να χαιρεσαι τους  Τατσοπουλους και τα φιλαρακια τους).

Ο αναστάσιμος χαιρετισμός, που διαμορφώθηκε στην ελληνική γλώσσα και μεταδόθηκε σ’ όλους τους Ορθοδόξους και στον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο, είναι το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»! Δεν είναι λόγος ευχής, αλλά χαιρετισμός και διακήρυξη της πίστεως στο γεγονός της Ανάστασης του Χριστού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον πιστό στον Χριστό άνθρωπο.
Πόσοι όμως γνωρίζουμε, ότι ο αναστάσιμος χαιρετισμός του Χριστού, αμέσως μετά την ανάστασή του, είναι ο (και πάλι) ελληνικός λόγος «Χαίρετε»!
Με αυτό τον χαιρετισμό απευθύνεται ο αναστάς Χριστός στις Μυροφόρες, μόλις βγήκαν από το «κενό μνημείο» (Ματθ. 28, 8-9).

Η συνήθης αυτή ελληνική προσφώνηση, από την εποχή των Ομηρικών επών, αποκτά τώρα μιαν ιδιαίτερη πνευματική και χριστιανική σημασία. Η λέξη ανανοηματοδοτείται, εντασσόμενη σε ένα καθαρά αγιοπνευματικό πλαίσιο, και γίνεται το πρώτο «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» της χριστιανικής ιστορίας.

Οι Μυροφόρες βγαίνουν από το μνημείο , στο οποίο πήγαν, για να τελέσουν τα συνήθη νεκρικά έθιμα στον νεκρό Χριστό, με ανάμικτα συναισθήματα «φόβου και χαράς» (Ματθ. 28), κάτι το φυσιολογικό στη συνταρακτική πνευματική εμπειρία, που έζησαν, ακούοντας από τον Άγγελο, ότι ο Κύριός τους «ηγέρθη από των νεκρών» (στ.7).

Ο λόγος, λοιπόν, του Χριστού προς αυτές «Χαίρετε» αποκτά ειδική σημασία, που μπορεί να προσδιορισθεί με τα ακόλουθα λόγια: «Μη φοβείσθε (Ματθ. 28, 5), αλλά χαίρετε. Να αισθάνεσθε χαρά, διότι η Ανάσταση, ως έκφραση της αγάπης του Θεού, νικά τον φόβο (Α΄Ιω. 1,1), αλλά και τον θάνατο, κάθε είδος θανάτου, διότι είναι πηγή ζωής, ζωής αιωνίου. Εκ του τάφου ανέτειλε ζωή και ελπίδα».

Η Ανάσταση του Χριστού είναι , έτσι, πηγή χαράς και δεν μπορεί να εκφρασθεί αποδοτικότερα παρά με τον (ελληνικό) χαιρετισμό «Χαίρετε». Η λέξη δέχεται χριστιανικά μιαν υπέροχη υπέρβαση. Δεν μένει στην ενδοϊστορική πραγματικότητα, σχετιζόμενη με πρόσκαιρα αγαθά («χαίρε, υγίαινε», και σήμερα «γεια-χαρά»), αλλά συνδεόμενη με υπερφυσικές εμπειρίες, όπως η μετοχή στην ανάσταση του Χριστού και η βεβαιότητα για την νίκη πάνω στο θάνατο και την εξουσία του στον φθαρτό τούτο κόσμο.”.*

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

*Tου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Μόλις πληροφορηθήκαμε ότι το περίφημο διασωματειακό όργανο των συνδικάτων Τύπου προαποφάσισε απεργιακή κινητοποίηση την επόμενη εβδομάδα, μάλιστα για δύο ημέρες – με αιτήματα κάτι νεφελώδη περί αντίστασης στο κούρεμα των ομολόγων και διάφορες άλλες πολιτικές εκτιμήσεις που…, όλες, ταυτίζονται με τις θέσεις μιας ανεδαφικής ακραίας αριστεράς (αλλά και της λεγόμενης αντιμνημονιακής άκρας δεξιάς).

Ποιο είναι το αίτημα της απεργίας για τα συμφέροντα του κλάδου; Είναι δυνατόν να απεργήσουμε για το PSI; Και δεν είναι προσβλητικό, για δημοσιογράφους και αναγνώστες, ακροατές, τηλεθεατές, ίσως στο πιο σύνθετο πρόβλημα της μεταπολιτευτικής περιόδου να επιβάλλεται η πιο απλοϊκή και μονοδιάστατη θέση.

Καταρχήν, ο Ηλ. Κανέλλης δεν έκανε καλά το ρεπορτάζ του. Ή, και να το έκανε, καποια κομμάτια που δεν του άρεσαν, ε, είπε να μη τα περιλάβει, μάλλον… Μη παραμακρύνει και το κείμενο, βρε παιδί μου…

Τα αιτήματα δεν αναφέρονται γενικά και αόριστα στο «PSI», αλλά καταγγέλλουν ειδικότατα την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και τις αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα, δυο μέτρα που επηρεάζουν άμεσα και το δημοσιογραφικό κλάδο και τις συνέπειες των οποίων όλοι οι συνάδελφοι έχουμε βιώσει και θα βιώσουμε.

Εκτός από αυτή την αβλεψία ―δεν θέλω να πιστέψω, όχι, δε θέλω, ότι πρόκειται για εσκεμμένη παραπλάνηση των αναγνωστών―, οι υπόλοιπες ενστάσεις του κ. Κανέλλη είναι μια ειλικρινής προσπάθεια του να μας διασκεδάσει, για την οποία πρέπει να τον ευχαριστήσουμε σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς.

Τo μεγα(γε)λειωδέστερον του πράγματος: εγκαλεί την πρόταση του Διασωματειακού για απεργία, επειδή τα αιτήματα δεν είναι …αρκετά συντεχνιακά.

Αντί να επαινέσει την συνάντηση των δημοσιογραφικών σωματείων με τα ευρύτερα κοινωνικά αιτήματα, ειδικά στην περίοδο της απροκάλυπτης επίθεσης εναντίον των κοινωνικών και εργασιακών κεκτημένων την οποία βιώνουμε, ζητάει αίφνης ο Ηλίας Κανέλλης να περιοριστούν σε όσο πιο δυνατόν κλαδικές και εξειδικευμένες θέσεις.

Μυστήριο Μέγα του μεταφυσικού Κανελλί κειμένου: άνθρωποι που όταν απεργεί οποιοσδήποτε άλλος κλάδος σπεύδουν να καταγγείλουν τις συντεχιακές λογικές, όταν πρόκειται για τη δημοσιογραφία (το δικό τους κλάδο) απαιτούν πιο ειδικευμένα κλαδικά αιτήματα.

Εκτός αν ο σκοπός είναι, σε κάθε περίπτωση, η σπίλωση της απεργίας, οπότε οι δικαιολογίες αλλάζουν ανάλογα με το περιεχόμενο των αιτημάτων αλλά με το ίδιο πάντα προσανατολισμό. Αλλα αυτά, προφανώς, περνάνε από το δικό μου πονηρό μυαλό και δεν πέρασαν ποτέ από το νου του μελους του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ Ηλ. Κανέλλη.

Γράφει, επίσης, ο Ηλ. Κανέλλης ότι η ανακοίνωση περιέχει και:

διάφορες άλλες πολιτικές εκτιμήσεις που…, όλες, ταυτίζονται με τις θέσεις μιας ανεδαφικής ακραίας αριστεράς (αλλά και της λεγόμενης αντιμνημονιακής άκρας δεξιάς).

Η ανάγνωση, αν όχι της κοινωνίας, τουλάχιστον οποιουδήποτε πρόσφατης δημοσκόπησης, θα πληροφορούσε τον συνάδελφο ότι περιθωριακές είναι μάλλον οι θέσεις του «μνημονιακού κέντρου». Και όχι απλά περιθωριακές, αλλά και κοινωνικά μισητές, με τα κόμματα που τις προωθούν να επιδίδονται σε μπάντζι τζάμπινγκ ποσοστών.

Δεν είναι ούτε η «ανεδαφική ακραία αριστερά» ούτε η «αντιμνημονιακή άκρα δεξιά» που είναι ενάντια στα νέα μέτρα, είναι η πλειοψηφία των εργαζομένων, και ασφαλώς, η πλειοψηφία των δημοσιογράφων.

Για την ελληνική κοινωνία η κόκκινη γραμμή είναι το Μνημόνιο ― και αν ο Ηλ. Κανέλλης επέλεξε να την διασχίσει, με γειά του με χαρά του. Θα έχει άλλωστε για παρέα τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Μάκη Βορίδη, οι οποίοι δεν είναι πλέον «αντιμνημονιακή άκρα δεξιά», αλλά κολλεγιόπαιδα του μνημονιακού μπλόκ.

Είναι προφανής η (μεγαλειώδης τόσο που ξεφεύγει απο τα δικά μου φτωχά μέτρα) πολιτική ανάλυση Κανέλλη με βάση τα γραφόμενα του: για να περάσει κανείς από την «άκρα δεξιά» στην σύνεση του κέντρου αρκεί ένα «Ναι» στο Μνημόνιο.

Ανεξαρτήτως από την πολιτική στόχευση μιας τέτοιας κίνησης, ωστόσο, πρέπει να επισημανθεί ότι μια τέτοια απόφαση είναι καταστροφική για τους εργαζόμενους. Με συρρικνωμένο το εισόδημά τους λόγω της χωρίς στόχο επιστημονικής γυμναστικής στην οποία υπέβαλε η ΕΣΗΕΑ τα μέλη της το προηγούμενο διάστημα, που δεν έφερε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, οι δημοσιογράφοι καλούνται να ελαφρύνουν το μισθολογικό κόστος των εταιρειών Τύπου, δηλαδή των εργοδοτών τους, που θα εξοικονομήσουν ακόμα δυο ημερομίσθια από τον γλίσχρο και κουρεμένο μισθό των εργαζομένων.

Δηλαδή, ο μισθός έγινε «γλισχρος» (τι ωραία παλαιο-κουκουέδικη λέξη, η θητεία στην αριστερά δεν κρύβεται βρε παιδί μου!) εξαιτίας των απεργιών και της ΕΣΗΕΑ; Και εγώ η κουτή που νομιζα ότι τα αφεντικά, το μνημόνιο και το κράτος έπαιξαν κάποιο ρόλο…

Άμα κόψουμε δηλαδή τις απεργίες, θα παίρνουμε κανονικά τον πλήρη μισθό μας του 2009; Και το δώρο; Και το δώρο;

Όχι; όχι; μα, αν όχι, τότε έχω μια απορία: πως συνδυάζεται ο πόνος για τον «γλίσχρο και κουρεμένο μισθό των εργαζομένων» δημοσιογράφων, με την άρνηση των απεργιακών κινητοποιήσεων; κατι χάνω πάλι εδώ η χαζή, πάει, δεν έχω κανέλλειο πολιτικό βάθος, το ξέρω…

Σε μια τέτοια ανορθολογική και, εντέλει, αντεργατική λογική (η οποία, υπενθυμίζουμε, αποδοκιμάστηκε πριν από μερικές εβδομάδες σε εκλογική διαδικασία δημοψηφισματικού τύπου), η Δημοσιογραφική Μεταρρύθμιση καλεί τα μέλη του δ.σ. της ΕΣΗΕΑ να αποδοκιμάσουν την απόφαση του διασωματειακού και τη μεθόδευση της ανεύθυνης συνδικαλιστικής τους ηγεσίας. Η μεθόδευση που επιχειρείται είναι απαράδεκτη. Βρίσκεται στον αντίποδα και των συμφερόντων και της πλειοψηφίας των εργαζομένων του κλάδου – καθώς επίσης και της πρόσφατα εκφρασμένης βούλησής τους, που αποδοκίμασαν τέτοιου τύπου απεργιακές μεθοδεύσεις με την ψήφο τους. Από την πλευρά μας, θα προασπίσουμε το δικαίωμα στην εργασία – που είναι βασικό ατομικό δικαίωμα, σε μια εποχή κατά την οποία το συνδικαλιστικό κίνημα μετατρέπεται σε ιμάντα της αντιδραστικής, εσωστρεφούς πολιτικής των ηγεσιών των συνδικάτων και των ιδεολογικών και πολιτικών «καπέλων» τους.

Μπα; Το δικαίωμα στην εργασία είναι «βασικό ατομικό δικαίωμα»;

Οσοι το είχαμε για «κοινωνικό δικαίωμα» μάλλον θα κάναμε λάθος, αναγνώστη μου. Αλλά, είναι πονηρός ο βλάχος, εεε, ο Κανέλλης: σου λέει, αν η εργασία είναι «ατομικό δικαίωμα» αρκεί η «ατομική σύμβαση εργασίας» κι αρα αυτά τα περί συλλογικών συμβάσεων δεν μετράνε και δεν τα γράφεις άμα θες… Όχι, που θα τον εγκαλέσουμε κιόλας για ύποπτο φασόν – αμ, ξέρει και φυλάγεται!

Στο μεταξύ, πρέπει να υπάρχει μια σκουληκότρυπα από την οποία ο Ηλ. Κανέλλης να περνάει σε κάποιο παράλληλο σύμπαν και να ζει μια άλλη πραγματικότητα. Γιατί, η πραγματικότητα που βιώνουμε σε αυτό εδώ το σύμπαν χωρίς κανελλί Beam me Scottie! είναι η εξής: χιλιάδες άνεργοι δημοσιογράφοι, μαζικές απολύσεις, εκβιασμοί για υπογραφή ατομικών συμβάσεων με μείωση μισθών, απολύσεις εκδικητικές λόγω μη αποδοχής υπογραφής αυτών των ατομικών συμβάσεων, εκτεταμένες περικοπές και εξαναγκασμοί σε εργασία εκ περιτροπής.

Aλλο, σύμπαν, προφανώς – διότι στο δικό του σύμπαν ο Ηλίας Κανέλλης βρίσκει να καταγγείλει το «συνδικαλιστικό κίνημα [που] μετατρέπεται σε ιμάντα της αντιδραστικής, εσωστρεφούς πολιτικής των ηγεσιών των συνδικάτων και των ιδεολογικών και πολιτικών “καπέλων” τους»…

Τι; Είναι στο δικό μας σύμπαν ο Ηλίας Κ.;  Πάλι τότε δεν καταλαβαίνω: αν όντας εδώ, δεν βρίσκει σε όλα τα παραπάνω επαρκείς λόγους για συνδικαλιστική δράση και απεργιακές κινητοποιήσεις, τότε τι θεωρεί ότι χρειάζεται;

Αν πάλι θεωρεί ότι όλα αυτά είναι αποδεκτά και πρέπει να γίνουν ανεκτά, τότε προς τι η συμμετοχή του στην ΕΣΗΕΑ, και μάλιστα στο Δ.Σ. της, αφού εκ των πραγμάτων θεωρεί την συνδικαλιστική δράση περιττή, αν όχι ζημιογόνα; Γιατί δεν αρκείται σε μια ατομική στάση, μια ατομική σύμβαση και μια ατομική πορεία;

Απορώ… μια απάντηση μόνο βρίσκω: Μάλλον θα θέλει να μας συνετίσει όλους μας, μόνος αυτός, από κει ψηλά από την καρέκλα του. Να δεις πως το λένε αυτό, πως το λένε…

diego rivera - Απεργία

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Σε απάντηση των ψευδών προκλητικών, αντισυνδικαλιστικών και αντεργατικών ανακοινώσεων της ΕΤΕΡ με ημερομηνίες 21 και 23 Φεβρουαρίου 2012».

Η ΕΤΕΡ, κύριοι δηθενταχαμου δημοσιογράφοι, είναι συνδικαλιστικό σωματείο, οργανωμένο, με δημοκρατικά εκλεγμένη ηγεσία. Ως σωματείο κρίνεται από τα μέλη του. Εσείς οι «ολοι οι εργαζομενοι» του AIR, έχετε ηχολήπτες αναμεσά σας; Οι οποίοι μάλιστα κρινουν αντεργατική την πολιτική και τις ανακοινώσεις του σωματείου τους;

Καλό θα ήταν να μας χαρίσετε τα ονοματάκια σας, γιατί αυτό το “όλοι” ειναι τραγικά ύποπτο.

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«εμείς, οι εργαζόμενοι στο ξενόγλωσσο πρόγραμμα 104.4 fm, του δημοτικού ραδιοσταθμού Αθήνα 9.84, έχουμε να δηλώσουμε τα εξής: Κανείς από εμάς, όπως και κανένας εκπροσωπός μας, ούτε παραβρέθηκε ούτε εκδήλωσε καθ’ οιονδήποτε τρόπο τη συμπαράστασή του στην προκλητική και αντιδημοκρατική συγκέντρωση που διοργάνωσε η ΕΤΕΡ έξω από τις εγκαταστάσεις του σταθμού εμποδίζοντας την απρόσκοπτη είσοδο και έξοδο των εργαζομένων».

Τι μου λες; Εκανε τέτοιο πράγμα η ΕΤΕΡ; Διοργάνωσε συγκέντρωση που εμπόδισε την απρόσκοπτη είσοδο των εργαζομένων; Και σας πείραξε;

Το ότι με την επιστολή σας βοηθάτε στην απρόσκοπτη έξοδο των απολυμένων, δεν σας πείραξε;

Ή θεωρείτε ότι όποιος από εμάς είναι τυχερός και έχει ακόμα δουλειά θα πρέπει να κάνει τεμενάδες και να ξορκίζει τους απολυμένους που διεκδικούν το δίκιο τους για να την κρατήσει;

Πως το έλεγε ο ποιητής να δείς;

Όταν ήρθαν οι Ναζί για τους κομμουνιστές, δεν μίλησα: Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν φυλάκισαν τους σοσιαλδημοκράτες, δεν μίλησα: Δεν ήμουν σοσιαλδημοκράτης.
Όταν ήρθαν για τα συνδικάτα, δεν μίλησα: Δεν ήμουν σε συνδικάτο.
Όταν ήρθαν για τους Εβραίους, παρέμεινα σιωπηλός: Δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν για εμένα, δεν υπήρχε πια κανένας για να μιλήσει υπέρ μου.

Που να φανταστεί ο άνθρωπος ότι αυτό ήταν η αισιόδοξη εκδοχή.

Ότι θα έφτανε η στιγμή όπου όχι μόνο κάποιοι δεν θα μίλαγαν υπερ των αδικημένων, αλλά θα έβγαζαν και ανακοίνωση, από πάνω, υπέρ της αδικίας.

Κάποιοι που μεθαύριο μπορεί να είναι οι ίδιοι τα θύματα. Προσοχή λοιπόν, όταν θα έρθουν για τους μαλάκες…

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

“Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι οι περι ων ο λόγος συνάδελφοι τους οποίους υπερασπίζεται η ΕΤΕΡ δεν είναι πλέον εργαζόμενοι καθώς έχουν λήξει προ πολλού οι συμβάσεις έργου με τη ΔΕΡΑ”.

Οι άνθρωποι ―λέμε τώρα― που συνέγραψαν την παραπάνω αηδία, έχουν το θράσσος να κάνουν και υποδείξεις στο συνδικαλιστικό όργανο;

Πρώτη φορά στα χρονικά ακούω τέτοια μαλακία: ότι δηλαδή οι συνδικαλιστικές οργανώσεις υπάρχουν για να υπερασπίζονταν τα δικαιώματα μόνο όσων …δεν έχει απολύσει ακόμα η Εργοδοσία!

Δίκαια ή άδικα, μοχθηρά ή από φόβο, εσείς οι ίδιοι με αυτή τη φράση αναγνωρίζετε στην εργοδοσία το δικαίωμα να σας στείλει σπίτι σας χωρίς να ανοίξει μύτη ―γιατί με το επιπόλαιο σκεπτικό σας, ποιός και γιατί να σας υπερασπιστεί όταν θα σας διώξουν αφού δε θα είστε πια εργαζόμενοι;

Άσε το άλλο.

Μήπως εσείς οι «όλοι» είστε «εργαζόμενοι» με αυτό τον ορισμό και με αυτού του τύπου τη λογικη (ο Θεος να την κανει);;;

Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, με αυτά τα κριτήρια, δεν είναι εργαζόμενη ούτε καν η Αθηνά Κορλίρα, η διευθύντρια του AIR, η οποία δεν έχει κανενός είδους σύμβαση με το σταθμό τον τελευταίο καιρό, προασπίζοντας το δικαίωμά της στη συμβαση ορισμένου χρόνου.

Αφού η Αθηνά δεν εχει συμβαση, αρα δεν είναι εργαζόμενη πλέον, με τη δική σας “λογική” πρεπει να γράψουμε στα Rχ: μας τη δουλειά που έχει κάνει τόσα χρόνια αν αύριο την διώξουν, λέτε εμμέσως. Συγκινητική η συναδελφοσύνη σας…

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Καταδικάζουμε απερίφραστα παρόμοιες “συνδικαλιστικές πρακτικές” οι οποίες όχι μόνο δεν προασπίζουν τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων και δη των δημοσιογράφων, αλλά απεναντίας τα υπονομεύουν σε μία εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία θέτοντας σε ομηρία το πενιχρό έτσι κι αλλιώς εισόδημά μας».

Αμ’ πέστο χριστιανέ μου ότι σκέφτεσαι μόνο την τσέπη σου κι είχα αρχίσει να πιστεύω ότι δε φτανει πουθενά αλλού το μυαλό σου!

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Απαιτούμε από την ΕΤΕΡ να σταματήσει αυτού του είδους τις τυχοδιωκτικές ενέργειες και να προασπίσει τα συμφέροντα των συγκεκριμένων μελών της μέσω της δικαστικής οδού ή όποιου άλλου νόμιμου μέσου κρίνει.»

Μην απαιτείς πολύ, θα σου φύγει κανας πόντος. Και η απεργία και η συγκεντρωση διαμαρτυρίας είναι νόμιμα μεσα ― τουλαχιστον μέχρι να έρθουν τα τανκς από την Αυλώνα ή το Βερολίνο. Και αυτα χρησιμοποιούνται.

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Παράλληλα, εμείς, οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι στο ξενόγλωσσο πρόγραμμα 104.4 fm, του δημοτικού ραδιοσταθμού Αθήνα 9.84, καταγγέλουμε στους πολίτες της Αθήνας: Την αντεργατική, “συνδικαλιστική” πρακτική της Ένωσης Τεχνικών Ραδιοφωνίας, τα μέλη της οποίας απέκλειαν την πρόσβαση στις εγκαταστάσεις του ραδιοσταθμού για τους υπόλοιπους εργαζόμενους σ’ αυτόν, χθες έως αργά το βράδυ. Οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να εργάζονται περικυκλωμένοι, αποκλεισμένοι και προπηλακιζόμενοι. (…) Την αυταρχική, αντιδημοκρατική πρακτική της Ε.ΤΕ.Ρ., η οποία στερεί από τους εργαζόμενους δημοσιογράφους το δικαίωμα στην εργασία».

Ρε συ, κι εγώ νόμιζα ότι ο πομπός δε λειτουργεί λόγω ΕΣΡ και των αλλεπάλληλων άθλιων ρουσφετοδιοικήσεων της ΔΕΡΑ, με τις οποίες είστε ακόμη μετά οκτώ χρόνια με μπλοκάκια και δουλευετε για ψίχουλα! Τελικά φταίει η ΕΤΕΡ – ε, πεστε το να το μάθουμε κι εμείς!

Αλλά ξέρετε κάτι άλλο εκτός της ΕΤΕΡ, το οποίο «στερεί από τους εργαζόμενους δημοσιογράφους το δικαίωμα στην εργασία»; Η απόλυση. Για το δικαίωμα στην εργασία των απολυμένων, δεν βλέπω να σας κόφτει το ίδιο.

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

“«την Ε.ΤΕ.Ρ, η οποία αγνοεί επιδεικτικά το γεγονός ότι η διοίκηση του σταθμού έχει δρομολογήσει τη διαδικασία καταβολής των δεδουλευμένων στα μέλη της και δημιουργεί με την εμπρηστική συμπεριφορά της μια απαράδεκτη και επικίνδυνη, για το δικαίωμα στην ενημέρωση, κατάσταση».

Αααα, πεστο ντε! Αφου η διοίκηση του σταθμού έχει δρομολογήσει τη διαδικασία καταβολής των δεδουλευμένων που δεν έχουν λάβει ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2011, δηλαδη ΕΔΩ ΚΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ, οι υπό διωγμό συνάδελφοί μας, μέλη της ΕΤΕΡ, τότε να την πιστέψουμε και να καθήσουμε να περιμένουμε άλλο λίγο.

Απλά πείτε μας πόσο θέλετε να περιμένουμε: ακόμη έναν χρόνο; δυο; Μήπως ως το 2020 που θα ξαναμπούμε στις αγορές;

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Την Ε.Τ.Ε.Ρ., η οποία με την ανεύθυνη και δημαγωγική της πολιτική θέτει εν κινδύνω τη δουλειά 210 εργαζόμενων στον «Αθήνα 9,84 fm», προκειμένου να εξυπηρετήσει αλλότριους προς την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων, σκοπούς της.»

Μπα; «Αλλότριος προς τα εργασιακά δικαιώματα σκοπός» είναι το να ζητάει να πληρωθούν τα λεφτα τους από πέρισυ, ανθρωποι που επί οκτώ χρόνια δουλεύουν με ανανεούμενες συμβάσεις έργου, δέσμιοι όπως κι όλα τα υπόλοιπα μπλοκάκια, οι οποίοι όμως είχαν την αξιοπρέπεια και τη γενναιότητα να πουν «Ως Εδώ»;

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Την Ε.ΤΕ.Ρ και τα μέλη της, τα οποία παρανόμως, βιαίως πραγματοποιούν κατάληψη στις εγκαταστάσεις του σταθμού παρεμποδίζοντας την ελεύθερη, ανεμπόδιστη δουλειά των δημοσιογράφων, στερώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα στην ενημέρωση από τους πολίτες της Αθήνας.»

Οι εγκαταστάσεις του σταθμού είναι ο αυλόγυρος της Τεχνόπολης; Βρέ τι μαθαίνει κανείς…

Αλλά, αν οι μπετόστοκοι συντάκτες της “καταγγελίας” αυτής, είναι υπέρ της «νομιμότητας» και όχι του δίκαιου, τότε θα πρέπει να θυμηθούν ότι και το ΕΣΡ απολύτως νόμιμα έκλεισε το σταθμό σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Με αυτή τη νομιμότητα, συμφωνούν;

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους, the sequel (ετοιμασου για επαναληψη και παραλήρημα, αναγνώστη μου):

«Εμείς, οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι στο ξενόγλωσσο πρόγραμμα 104.4 fm, του δημοτικού ραδιοσταθμού Αθήνα 9.84 fm, δηλώνουμε ότι η Ε.ΤΕ.Ρ. οφείλει να εξαντλήσει, εφόσον πιστεύει ότι βρίσκεται σε δίκαιο, όλα τα ένδικα μέσα πριν προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια η οποία πλήττει τα εργασιακά διακιώματα των υπολοίπων συναδέλφων»

Εγω λεω, να μη πείτε μόνο της ΕΤΕΡ τι να κάνει. Να το γενικεύσετε σε όλα τα εργατικά σωματεία. Και τις Ομοσπονδίες. Και να πηγαίνετε εναλλάξ να τους λέτε τι οφείλουν να κανουν. Μη παραπαίρνουν αέρα βρε αδελφέ! Στη ΓΣΕΕ ποιόν θα στείλετε; Στους εργάτες Μετάλλου;

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Η Ε.ΤΕ.Ρ με την πρακτική της τους τελευταίους μήνες δημιουργεί εντάσεις και συγκρούσεις στον δημοτικό ραδιοσταθμό της πόλης. Οι πρακτικές αυτές γεννούν εύλογα ερωτήματα σχετικά με τα κίνητρα που υποκινούν αυτή την στάση. Λογικά μπορεί να αναρωτηθεί κανείς αν υποκρύπτονται αλλότρια συμφέροντα ή πιθανή “κρυφή ατζέντα”».

Αν στη θεση της ΕΤΕΡ βαλετε “η διοίκηση του Α984” η προταση αυτη θα στεκει, ομολογουμενως.

Όσο για τα «αλλότρια συμφέροντα», αυτό θυμίζει κουβέντες αντικομμουνιστή του ’50, που σε κάθε απεργία έβλεπε τουλάχιστον πράκτορες της ΕΣΣΔ.

Εδώ μας έχουνε πάρει τα σώβρακα, και εσείς θεωρείτε ότι δεν υπάρχουν αρκετά δικά μας συμφέροντα να υπερασπιστούμε που ψάχνουμε …αλλότρια;

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Η Ε.ΤΕ.Ρ αρνείται πεισματικά τις διαπραγματεύσεις και τον διακανονισμό της εργατικής διαφοράς που έχει προκύψει με την διοίκηση του σταθμού, δημιουργώντας αδιέξοδο στους εργαζομένους, αλλά και στα ίδια της τα μέλη.»

Οι διακανονισμοί απαιτούν διαπραγμάτευση ΜΕΤΑ τον καθορισμό του ποιό είναι το Σωστό και το Νόμιμο. Η διοίκηση του σταθμού πράττει το νόμιμο ή αγωνίζεται να δικαιώσει όλες τις ανομίες των προηγουμενων διοικήσεων; Αν πραττει το νομιμο, γιατι οι συναδελφοι μας ειναι επί ένα χρόνο απλήρωτοι; Γιατί δεν τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα στην εργασία τους, μετα απο οκτώ συναπτά έτη; Γιατί δεν αναγνωρίζεται καν η απόφαση της Επιθεώρησης Εργασίας;

Είναι ολοφανερο ότι η νομιμότητα εσας «ολων των εργαζομενων στον AIR» είναι γραμμενη στα Rχ: σας – που μαλλον δεν έχετε, αλλα.. να, ο τρόπος του λέγειν…

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Επίσης, εμείς, οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι στο ξενόγλωσσο πρόγραμμα 104.4 fm, του δημοτικού ραδιοσταθμού Αθήνα 9.84, καλούμε τον εκπρόσωπό μας στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ να μας πει:

• Τι σκοπεύει να κάνει για την προστασία του δικαιώματος της εργασίας των δημοσιογράφων του σταθμού;
• Τι σκοπεύει να κάνει για την προστασία της ελεύθερης και ανεμπόδιστης εργασίας των δημοσιογράφων; Πώς σκέφτεται να αντιδράσει σ’ αυτή την κραυγαλέα περίπτωση καταπάτησης της Ελευθερίας του Τύπου;
• Ποιά είναι η θέση του για τον αποκλεισμό του ραδιοσταθμού, χθες το βράδυ, από τα μέλη της Ε.ΤΕ.Ρ, οι οποίοι προπηλάκιζαν δημοσιογράφους, επειδή εκείνοι ήθελαν απλά να κάνουν τη δουλειά τους;
• Πώς σκέφτεται να διασφαλίσει την εργασία των δημοσιογράφων;
• Σκοπεύει να αναλάβει διαμεσολαβητική προσπάθεια προκειμένου να βρεθεί μια ικανοποιητική και για τα δύο μέρη λύση ή θα συνεχίζει περί άλλων να τυρβάζει;»

Ο Εκπρόσωπος σας απαντησε μονος του, με όλη την αξιοπρεπεια και την γενναιότητα που τον διακρίνει. Κι έγινε Πρώην Εκπρόσωπος, για να διαφυλλάξει τα στοιχειώδη.

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους:

«Οι εργαζόμενοι στο ξενόγλωσσο πρόγραμμα AIR 104.4 FM του δημοτικού ραδιοσταθμού Αθήνα 9.84, αναγνωρίζοντας τη προσπάθεια της διοίκησης για την ειρηνική επίλυση της εργατικής διαφοράς με τα τρία μέλη της ΕΤΕΡ, θα θέλαμε να θέσουμε το παρακάτω ερώτημα:

Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προχωρήσει ώστε να διασφαλιστεί η νομιμότητα, η εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων και των νόμων, ώστε να συνεχιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία του ξενόγλωσσου προγράμματος 104.4 fm;»

Βρίσατε τους απεργούς συναδέλφους, τα βάλατε με το συνδικαλιστικό φορέα των τεχνικών, νουθετήσατε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά «αναγνωρίζετε την προσπάθεια της διοίκησης».

Και εις ανώτερα.

Enrico Baj- Η μονομαχία

Καλά Χριστούγεννα, Χρόνια πολλά! Γεροί, δυνατοί, με δυσανεξία στο άδικο!

Στεκόμαστε στο πλευρό των συναδέλφων μας, γνωρίζοντας ότι μεσούσης της κρίσιμης οικονομικής συγκυρίας ο αγώνας για τα εργασιακά μας δικαιώματα πρέπει να είναι κοινός και πως οι θυσίες για το αγαθό της ενημέρωσης είναι συλλογικές με στόχο ένα αξιοπρεπές εργασιακό μέλλον για όλους τους δημοσιογράφους .

Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, η άμεση υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας αποτελεί το μόνο όπλο για τη διασφάλιση των μισθολογικών – εργασιακών μας δικαιωμάτων.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΑΘΗΝΑ 9,84