“Οι Τετρακόσιοι

Πριν από 88 χρόνια μιά μεγάλη καταστροφή βρήκε την Ελλάδα, και σαν αποτέλεσμα πέντε πρώην υπουργοί και πρωθυπουργοί καταδικάσθηκαν για έσχατη προδοσία και εκτελέστηκαν από το στρατιωτικό καθεστώς που επεκράτησε. Η σημερινή Καταστροφή δεν είναι αναγκαστικά μικρότερη, αλλά ο Πάγκαλος που μας έλαχε αυτή τη φορά δεν φαίνεται να έχει τέτοια σχέδια. Αντίθετα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κανένα στέλεχος της ντόπιας Κλεπτοκρατίας δεν θα δικασθεί καν.

Ας τους πούμε «οι Τετρακόσιοι Κλέφτες,» καθώς δεν συντρέχει λόγος να ονομάσουμε ονόματα. Δεν είναι βέβαια όλοι τους πολιτικοί, αρκετοί από τους Τετρακόσιους φαντάζομαι ότι ανήκουν σε άλλες συγκοινωνούσες σφαίρες, όπως η επιχειρηματική, στρατιωτική, ακαδημαϊκή, νομική, και πάει λέγοντας. (Συχνά αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποια Ευρωπαϊκή νομοθεσία περί οργανωμένου εγκλήματος, βασει της οποίας η ΕΕ δικαιούται να παρέμβει καταλυτικά στον Ελληνικό δημόσιο βίο.) Αλλά, επαναλαμβάνω, κανείς τους δεν πρόκειται να πάει φυλακή. Κατ’ αρχήν, τους πιο πολλούς τους προστατεύει ο ψευδώνυμος «νόμος περί ευθύνης υπουργών».

Αλλά και πέραν του νόμου, οι Τετρακόσιοι είναι υπαράνω δικαιοσύνης διότι «δεν τους πιάσαμε στα πράσα» – φυσικά και δεν τους πιάσαμε, αφού ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός έχει ως κύριο έργο του να μην πιαστούν στα πράσα οι Τετρακόσιοι. Αν το κράτος έδειχνε για την τιμωρία αυτών των ενόχων το ένα δέκατο της επιμέλειας που έδειξε στην δίωξη της 17Ν, τότε και οι Τετρακόσιοι θα ήταν αυτή τη στιγμή πίσω από τα σίδερα.

Αλλά βέβαια, η 17Ν σκότωσε ανθρώπους, ενώ οι Τετρακόσιοι απλώς έκλεψαν. Για να το δούμε κι αυτό.

Πόσο πουλιέται το φιλί;

Τα μεγάλα πράγματα δεν έχουν τιμή, διότι πώς να τιμολογήσεις έναν μεγάλο έρωτα, ας πούμε, ή μια ανθρώπινη ζωή; Αλλά οποιοσδήποτε διοικεί σωστά μια χώρα, βρίσκεται καθημερινά μπροστά σε φρικτά διλήμματα: Να ξωδέψω δώδεκα εκατομμύρια για να βελτιώσω τον αυτοκινητόδρομο, βελτίωση που θα σώζει μια ζωή κάθε χρόνο επί δέκα χρόνια, ή να βάλω ακτινολόγους και μηχανές μαστογραφίας σε τρία κέντρα υγείας, που θα κοστίσουν δύο εκατομμύρια το χρόνο και θα σώζουν δύο ζωές; Ή να ρίξω αυτά τα λεφτά σε άλλους τομείς – εκπαίδευση, πολιτισμό, περιβάλλον, επενδύσεις – που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής όλων; Αν και καμμιά κυβέρνηση δεν θα το παραδεχτεί μπροστά στις κάμερες, ο πιο σωστός τρόπος για να παίρνεις τέτοιες αποφάσεις είναι να κοστολογείς αυτό που δεν έχει τιμή. Έτσι λοιπόν, στις δυτικές κοινωνίες, αυτό που ακούγεται ως τρέχουσα τιμή για ένα χρόνο ζωής – καλής ποιότητας – ενός πολίτη είναι περίπου 100,000 ευρώ.

Αυτό μας λέει το εξής: οποιοσδήποτε βλάπτει το κράτος κατά τέσσερα εκατομμύρια ευρώ (ας πούμε, διορίζοντας στο δημόσιο τέσσερις άσχετους τεμπέληδες ψηφοφόρους του που θα ταλαιπωρούν τους πολίτες επί δεκαετίες περιμένοντας τη σύνταξη), δολοφονεί μια ανώνυμη σαραντάρα (αν πάρουμε την μέση διάρκεια ζωής στα 80) της οποίας η ζωή θα μπορούσε να είχε σωθεί με παρόμοια δαπάνη.

Για να πάμε τώρα στο χρέος, πόσο μεγάλο μέρος του οφείλεται στην διαφθορά; Ας το βάλουμε, πολύ συντηρητικά, στα 50 δις. Δηλαδή, υποθέτουμε ότι το 80% του χρέους δεν έχει καμιά σχέση με τους Τετρακόσιους, αλλά έχει απλώς να κάνει με την διάρθρωση της οικονομίας μας, τις αντίξοες συνθήκες, την Τουρκοκρατία ίσως – μ’ ένα λόγο, με τον Θεό που μας μισεί όπως έλεγε ο Βάρναλης. Από αυτά τα 50 δις, πόσα μπήκαν στις τσέπες; Για να απαντήσουμε ας δούμε τι συνέβη με τον μοναδικό ατυχή πρώην υπουργό για τον οποίον, απο φοβερή γκίνια του, τα μάθαμε. Το συμβόλαιο ήταν για 6 εκατομμύρια ευρώ. Ας πούμε ότι από αυτά το παράνομο όφελος της εταιρίας ήταν 1 εκατομμυριο. Η μίζα ήτανε εκατό χιλιάδες. Αυτό μου φαίνεται λογικό, δηλαδή για να κλέψεις ένα ευρώ πρέπει να ζημιώσεις τη χώρα δέκα. Άρα, από τα 50 δις, τα πέντε έχουν πάει σε μίζες, και τα μισά από αυτά τά πήραν, φαντάζομαι, οι Τετρακόσιοι Κλέφτες (και τα υπόλοιπα ίσως να πήγαν στα Τεσσερες Χιλιάδες Κλεφτρόνια που τους περιστοιχίζουν). Αν είναι έτσι, ο καθένας από τους Τετρακόσιους καθάρισε περί τα έξι εκατομμύρια ευρώ, κατά μέσον όρο. Θαυμάσια, και σε καλή μεριά, διότι, όπως όλοι ξέρουμε, κανείς τους δεν θα πιαστεί.

Από την άλλη, τα 50 δις ζημιά στη χώρα που προξένησαν οι Τετρακόσιοι στοίχισαν την ζωή σε 12.500 ανώνυμους πολίτες. Δηλαδή, είναι σαν να περικύκλωσαν οι Τετρακόσιοι, όπως έκαναν κάποτε οι Γερμανοί κατακτητές, μια πόλη σαν την Ιεράπετρα ή το Ναύπλιο, να έστησαν τους πάντες στην κεντρική πλατεία, και να τους γάζωσαν με τα πολυβόλα, ώστε να πάρει ο καθένας τους τα έξι εκατομμύριά του. Για σύγκριση, οι απώλειες του στρατού στη Μικρασιατική εκστρατεία ήταν παρόμοιες, 25.000 νεκροί και τραυματίες – αλλά βέβαια οι σφαγμένοι άμαχοι Έλληνες της Μικράς Ασίας ήταν πολύ πιο πολλοί – ενώ τα ολοκαυτώματα στα Καλάβρυτα και το Δίστομο από τους Ναζί στοίχησαν, και τα δυό μαζί, λιγότερο από 2.000 ζωές.

Αλλά το είπαμε, οι Τετρακόσιοι Εγκληματίες δεν θα πιαστούν ποτέ, γιατί τους προστατεύουν οι νόμοι τους και το κράτος τους. Θα μπορούσαν τουλάχιστο να είχαν την τσίπα να παραιτηθούν, αντί να χύνουν κροκοδείλεια δάκρυα ενώ νομοθετούν τις οδυνηρές επιπτώσεις των εγκλημάτων τους – ή, σε μια εκπληκτική επίδειξη κυνισμού και υποκρισίας που δεν την περίμενα ούτε από στελέχη των Τετρακοσίων, να τις καταψηφίζουν.

Και λοιπόν;

Η πατρίδα μας βγήκε από την Μικρασιατική Καταστροφή πιο έμπειρη και πιο συντονισμένη με τους καιρούς, απαλλαγμένη από τα φαντάσματα των διχασμών και τα στείρα οράματα των μεγάλων ιδεών, πιο πλούσια πολιτισμικά με τους Πρόσφυγες και τα ρεμπέτικα, τελικά πιο δυνατή. Η παρούσα Καταστροφή μπορεί κι αυτή να γίνει το νέο ξεκίνημα. Μια Κυβέρνηση Τίμιων Τεχνοκρατών τώρα μπορεί να οδηγήσει την χώρα έξω από την κρίση, και τελικά σε ένα μέλλον από όπου θα απουσιάζουν παντελώς οι Τετρακόσιοι, με τα ανομολόγητα εγκλήματά τους και τη πολλαπλή χρεωκοπία τους.

____________

Σημείωση: Τρείς μεγάλες εφημερίδες της Αθήνας απέρριψαν αυτό το άρθρο. Στο περελθόν είχαν μετά χαράς δημοσιεύσει άρθρα μου, που δεν νομίζω ότι ήταν όλα πιο καλογραμμένα και πιο ενδιαφέροντα. Οι Τετρακόσιοι έχουν πολλά ποδάρια — γύρω στα οκτακόσια….”

Κατι τέτοιες στερήσεις οδήγησαν τη μαντάμ Παγκάλου στην πολιτική …. μπας και είχε ποτέ ένσημα που δε δούλεψε από κανένα κουμπάρο; με τον ιδρώτα της έβγαζε πάντα τις διακοπές της…

αχ.. που εισαι νιότη που δειχνες…

Η επίσημη επίσκεψη του εγκληματία πρωθυπουργού του Ισραήλ Νετανιάχου στην Ελλάδα την ερχόμενη Δευτέρα 16/8, αποτελεί πρόκληση πρώτου μεγέθους για το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Πριν ακόμα προλάβει να στεγνώσει το αίμα των ακτιβιστών του «Στόλου της Ελευθερίας» που δολοφονήθηκαν από το ισραηλινό στρατό κατοχής, η κυβέρνηση Παπανδρέου προχωράει στην αναβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ. Σε μια στιγμή που το Ισραήλ βρίσκεται πιο έκθετο από ποτέ στη διεθνή σκηνή, η Ελλάδα γίνεται η εξαίρεση: η ανταλλαγή επίσημων επισκέψεων των δύο πρωθυπουργών μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική χειρονομία στήριξης στο σιωνιστικό ισραηλινό κράτος.

Στην πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση δίνει το πράσινο φως στο Ισραήλ να συνεχίσει τις καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων, τον απάνθρωπο στραγγαλισμό της Γάζας, τον εποικισμό της Δυτικής Όχθης και της Ιερουσαλήμ, τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις χιλιάδων Παλαιστινίων, την κατοχή εδαφών της Συρίας και του Λιβάνου. Και ταυτόχρονα, με την αναβαθμισμένη ελληνο-ισραηλινή στρατιωτική συνεργασία και το νέο δόγμα στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ, η κυβέρνηση βάζει για πρώτη φορά την Ελλάδα στο κάδρο του διαρκούς πολέμου της Μέσης Ανατολής, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες, πρωτοβουλίες, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, όλο τον ελληνικό λαό, να αντισταθούν στηρίζοντας έμπρακτα τις κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας.

Έξω ο σφαγέας Νετανιάχου

Να διακοπούν οι σχέσεις με το Ισραηλινό Απαρτχάιντ

Να αρθεί ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας

Αλληλεγγύη στην αντίσταση του Παλαιστινιακού Λαού

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 16/8, 6.30 μ.μ.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (έναντι Βουλής)

Πρωτοβουλία Συλλογικοτήτων ενάντια στην επίσκεψη Νετανιάχου

Ως πότε θα κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε;

Ως πότε θα επιτρέπουμε να παίζουν με την νοημοσύνη μας;

Ως πότε θα αρκούμαστε σε «ένα κομμάτι ψωμί»… “όποτε και όταν”;

Ως πότε θα είμαστε εμείς τα θύματα;

Ως πότε θα επιτρέπουμε να αδιαφορούν για τις ανάγκες μας;

Ως πότε θα ανεχόμαστε τα παιχνίδια στις πλάτες μας;

Ως πότε θα επιτρέπουμε να γίνονται «δείπνα» και «ημερίδες» με τα δεδουλευμένα μας;

Εδώ οι «επενδυτές»… Εκεί οι «επενδυτές»… Που είναι οι «επενδυτές»; Το «τρίμηνο», που είχε ζητήσει η εργοδοσία για να τα βρει με τους …μεσσίες «επενδυτές», πέρασε. Αλλά η κοροϊδία συνεχίζεται και η υπομονή μας εξαντλήθηκε. Για μια ακόμη φορά το τελευταίο διάστημα παραμένουμε απλήρωτοι για ενάμιση μήνα, και καλούμαστε να ζούμε με ”ενέσεις” σε ακαθόριστο χρόνο των 300-500 ευρώ, που τις καταβάλουν μόνο και μόνο για να μην εξεγερθούν οι ”Άθλιοι της Φειδίου”. Έχουμε όμως και επιπλέον ”δώρα” της εργοδοσίας, όπως εξαγγελίες για ”μη καταβολή επιδομάτων” (με πρώτο στη λίστα αυτό των αδειών!) και φυσικά σειρά απολύσεων όταν η κυβέρνηση ανάψει το ”πράσινο φως” και λύσει τα θηρία.

Αυτοί μιλάνε για “αριθμούς” που δήθεν… δε βγαίνουν. Εμείς μιλάμε για τις ζωές των παιδιών μας και τις δικές μας! Μιλάμε για χρέη που συσσωρεύονται. Μιλάμε για νοίκια και δόσεις δανείων που παραμένουν απλήρωτα. Μιλάμε για αδυναμία κάποιων να πληρώσουν γιατρούς! Λένε το ποτάμι βίαιο και ορμητικό. Την κοίτη που το συγκρατεί δεν την βλέπει κανείς;

«Ο κόμπος έφτασε στο χτένι»! Μια πρέπει και είναι η απάντηση στον άνθρωπο που περιμένει πως και πώς να αλλάξει το εργασιακό καθεστώς (ευγενική χορηγία της ντόπιας εξουσιαστικής ελίτ και του ΔΝΤ) για να κάνει περισσότερες και φθηνότερες απολύσεις: Αγώνας διαρκείας χωρίς καμία έκπτωση. Μια πρέπει και είναι η απάντηση στον άνθρωπο που, βολεμένος πίσω από τη σιγουριά των πολυτελών ακινήτων και αυτοκινήτων του, είχε πει ενώπιον στελεχών πως «από το να πεινάσουν τα παιδιά μου καλύτερα να πεινάσουν τα δικά σας». Συσπείρωση και οργισμένος αγώνας διαρκείας!

Είναι –ίσως – η τελευταία μας ευκαιρία. Ή θα μπει τώρα φρένο στην τρομοκρατία της εργοδοσίας ή σε λίγους μήνες ή εβδομάδες θα μετράμε απώλειες και θα προσπαθούμε μάταια να σώσουμε ό,τι έχει απομείνει όρθιο. Αγώνας διαρκείας ΤΩΡΑ.

Υψώνουμε – σήμερα κιόλας – τη φωνή και το ανάστημά μας. Κινητοποιούμε την αραχνιασμένη ΕΣΗΕΑ. Απαιτούμε την κήρυξη 24ωρης προειδοποιητικής απεργίας και την άμεση καταβολή του ΣΥΝΟΛΟΥ των δεδουλευμένων μας. Απομονώνουμε «συμβιβασμένους» και «συναλλασσόμενους» και τους αντιμετωπίζουμε ως τέτοιους. Κάνουμε γνωστή τη μάχη που δίνουμε μέσα από τα δεκάδες blogs στο internet αλλά και με πανό διαμαρτυρίας έξω από την εφημερίδα. Ενημερώνουμε για την κατάσταση της «Α» την «Επιθεώρηση Εργασίας» με επώνυμες ή και ανώνυμες καταγγελίες. Ζητάμε την αλληλεγγύη συναδέλφων, πολιτικών φορέων ή και αυτόνομων ομάδων τους οποίους ενημερώνουμε για το που μας έχουν φτάσει λανθασμένες επιλογές και τραγικά λάθη της εργοδοσίας. Αγώνας διαρκείας μέχρι την τελική ΝΙΚΗ!

ΥΓ1: Είναι δεδομένο πως στη περίπτωση της «Απογευματινής» του πρώην μεγαλοεργολάβου δημοσίων έργων και εκδότη Κ.Ι.Σαραντόπουλου το γνωμικό: «χέρι που σε ταΐζει, δεν το δαγκώνεις» δεν μπορεί να ισχύει σε καμία περίπτωση για… ευνόητους λόγους!!!

ΥΓ2: Δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στους συναδέλφους της «Ελευθεροτυπίας», του «Δ.Ο.Λ.» καθώς και στους εργαζομένους όλων των ”μαγαζιών” που πλήττονται από τα νέα α-ήθη των εργοδοτών. Μόνο με την αλληλεγγύη θα καταφέρουμε να βαδίσουμε αποφασιστικά, μακρυά από τον εργασιακό μεσαίωνα που μας οδηγούν και θα πετύχουμε τη ΝΙΚΗ.

Ορ(γ)ισμένοι εργαζόμενοι στην «Απογευματινή».

Την ίδια στιγμή που δύο μέλη του Άρδην, ο Θανάσης Τζιούμπας και ο Νίκος Βαλκάνος βρίσκονται κρατούμενοι στις σιωνιστικές φυλακές μετά τη δολοφονική πειρατική ενέργεια εναντίον της ανθρωπιστικής αποστολής προς τη Γάζα, οι εγχώριοι πράκτορες του σιωνισμού, προχώρησαν τη νύχτα σε εμπρησμό του Εναλλακτικού βιβλιοπωλείου, στην οδό Θεμιστοκλέους 37. Μετά την δολιοφθορά στο αυτοκίνητο του Βαγγέλη Πισσία, της ψυχής του ελληνικού Κινήματος για την Ελεύθερη Γάζα, πριν ένα μήνα, τα φασιστοειδή στην υπηρεσία των σιωνιστών προχώρησαν σε μια ακόμα εγκληματική ενέργεια ενάντια στο βιβλιοπωλείο, τις Εναλλακτικές Εκδόσεις και το Άρδην, που έχουν αποκαλύψει με δεκάδες εκδόσεις και βιβλία τους, τον ρόλο των σιωνιστών και συμμετέχουν εδώ και δεκαετίες ενεργά στο κίνημα για την δικαίωση του λαού της Παλαιστίνης.

1 Ιουνίου 9:00 π.μ.

Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο – Άρδην

*Στα εισαγωγικά όσα μου αναφέρθηκαν, αιτιολογώντας την απόλυσή μου

Ανακοινώνεται ότι, στην περιοχή του Αιγαίου, όπου διεξάγεται τουρκική αεροναυτική άσκηση, την Τρίτη 11 Μαΐου 2010, ελληνικό μεταφορικό αεροσκάφος και στη συνέχεια δύο σχηματισμοί μαχητικών αεροσκαφών εκλήθησαν μέσω ασυρμάτου από τουρκική φρεγάτα να δηλώσουν το μεν μεταφορικό «την πρόθεσή του» τα δε μαχητικά την «ταυτότητά τους».

Το περιστατικό δεν αξιολογείται από στρατιωτικής πλευράς ως ιδιαίτερης βαρύτητας, επειδή η κλήση πραγματοποιήθηκε λόγω της ταυτόχρονης παρουσίας στην περιοχή, αφενός μεν ελληνικών αεροσκαφών και αφετέρου, δε, τουρκικών πολεμικών πλοίων που μετείχαν στην άσκηση».

ΑΥΤΗ είναι η μνημειώδης ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Αμυνας που εκδόθηκε χθες.

ΑΣ τη «μεταφράσουμε».

Η Τουρκία εκτελούσε άσκηση στον διεθνή εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου, μέσα στο FIR Αθηνών, στην περιοχή των Καλόγερων της Ανδρου, πάνω στον 25ο μεσημβρινό, αφού είχε εκδοθεί κανονικά η αγγελία.

ΤΑ ελληνικά αεροσκάφη, το μεταγωγικό και οι σχηματισμοί των ελληνικών μαχητικών, ΔΕΝ μπήκαν στην περιοχή της τουρκικής άσκησης, αλλά βρίσκονταν στην ευρύτερη περιοχή.

Η τουρκική φρεγάτα θεώρησε τη διεθνή θάλασσα και τον διεθνή εναέριο χώρο του Αιγαίου στην περιοχή της άσκησής της ως «τουρκική επικράτεια» και «εχθρικά» τα ελληνικά μαχητικά και αφού ζήτησε «προθέσεις και ταυτότητες», τα εγκλώβισε στο πυραυλικό της σύστημα, συνιστώντας εχθρική ενέργεια και απειλή σε βάρος της χώρας μας. Αλλά γνώριζε ευθύς εξ αρχής ότι επρόκειτο για ελληνικά μαχητικά, λόγω του κωδικού IFF που εκπέμπουν τα μαχητικά.

ΜΕ δυο λόγια, η Τουρκία θεώρησε χθες ότι η περιοχή της άσκησης στο Αιγαίο είναι «δική της περιοχή» και μπορεί να ελέγχει ό,τι πετάει (και ό,τι πλέει γύρω).

Η ελληνική κυβέρνηση είδε χθες την Τουρκία:

**Να μετατρέπει τον διεθνή εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου σε τουρκική κυριαρχία και να «ελέγχει» όποιον κινείται γύρω από αυτήν την «τουρκική κυριαρχία».

* Να καταργεί εν ψυχρώ στην πράξη το FIR Αθηνών και να ελέγχει μόνη της την εναέρια κυκλοφορία, αρμοδιότητα που έχει αποδοθεί διεθνώς στην Ελλάδα από τον ICAO. Αυτό προφανώς έγινε με τη σύμφωνη γνώμη και του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Αμυνας, που «ντρέπεται» στην ανακοίνωσή του να αναφερθεί στο FIR Αθηνών, μετατρέποντάς το σε «περιοχή του Αιγαίου».

* Να μην «επιτρέπει» ή να «ελέγχει» τις ελληνικές πτήσεις ανατολικά του 25ου μεσημβρινού στο Αιγαίο.

ΜΕ άλλα λόγια, η Αθήνα βλέπει την Τουρκία να βάζει γερά τις βάσεις ώστε να καταστεί στο μέλλον αδύνατη η πρόσβαση στα ελληνικά νησιά ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των τουρκικών ασκήσεων, οι οποίες εκτελούνται σε μόνιμη ετήσια βάση, με την ανοχή της Αθήνας.

ΟΛΑ αυτά, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας με επίσημη ανακοίνωσή του «δεν τα αξιολογεί από στρατιωτικής πλευράς ως ιδιαίτερης βαρύτητας…».

ΓΙ’ αυτό και έσπευσε να υποβαθμίσει το γεγονός, μήπως και περάσει απαρατήρητο.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, είναι πολύ σκληρό για μια ηγεσία να αποδεχθεί ευθέως τη μείωση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας.