A Merry Christmas to us all! God bless us every one!

Προσωπικά | Εσύ τι λές;
 

καλοκαίρι στο χωριό

γιαγιαΤοῦτο τὸ γραΐδιο ποὺ κάνει τὸν σταυρό του
καὶ στέκεται σὰν κουρούνα μπροστὰ στὰ
εἰκονίσματα, εἶναι ψυχὴ χιλιάδων χρονῶν
καὶ ξέρει ἀπὸ ποῦ βαστᾶ καὶ ποῦ πάει,
καλίτερα ἀπὸ τὸν κάθε λιμοκοντόρο ποὺ
σπουδάζει στὰ Παρίσια.

Φ.Κόντογλου

Αταξινόμητον | 1 σχολιανό
 

Μια απάντηση στο κο Παπαδόπουλο- Τετράδη

Ο Γιώργος Παπαδόπουλος Τετράδης (ο πρώην Καιρός της Ελευθεροτυπίας) έγραψε χθες στο Facebook ένα κείμενο για τη συγκυρία και το δημοψήφισμα.

Επειδή μου το προώθησαν αρκετοί, συνήθως φιλελέδες με τουπέ «ορίστε, τα παραδέχεται και ένας αριστερός», κι επειδή χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από διάφορους στα ραδιόφωνα που μας το διάβαζαν κουνώντας το δάχτυλο (Ο Πορτοσάλτες μάλιστα είπε “μεγαλώσαμε με αυτόν”!), αισθάνθηκα την ανάγκη να απαντήσω.

Μετα και τις χτεσινες εξελιξεις γινεται ολο και πιο φανερο, οτι δυο ειναι τα σεναρια: Ειτε αυτοι που μας κυβερνουν ειναι ανοητοι και ανευθυνοι, ειτε εξ αρχης ειχαν προγραμματισει να μην διαπραγματευονται στα σοβαρα, ωστε μια μερα να εγκαταλειψουν το τραπεζι, κατηγορωντας τους συνομιλητες τους για αδιαλλαξια (!) και να οδηγησουν τη χωρα στη δραχμη.

Εδώ και πέντε χρόνια οι δανειστές έχουν πάντα τις ίδιες απαιτήσεις, και την ίδια αξίωση απόλυτης υποταγής. Ενώ το πρόγραμμα είχε αποτύχει επί διετία οδηγώντας την οικονομία σε χειρότερη ύφεση και συσσωρεύοντας το χρέος, αυτοί τσαμπουκαλεύονταν ακόμα και με την υπάκουη κυβέρνηση Σαμαρά ακόμα και για το ΦΠΑ στην εστίαση.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, πέντε (5) ολόκληρα χρόνια μετά, όταν ακόμα και το IMF έχει παραδεχθεί την αποτυχία των μέτρων (αποτυχία δηλαδή αν θεωρήσουμε ότι σκοπός τους ήταν η αντιμετώπιση της ελληνικής Κρίσης και όχι κάτι η μετατροπή της χώρας σε «παράδειγμα» και failed state προς χάρη της Γερμανικής ηγεμονίας), αυτοί επανέρχονται με το «email Χαρδούβελη» και με τις νέες απαιτήσεις τους αφού ανέλαβε η νέα κυβέρνηση, στο ίδιο αποτυχημένο, τιμωρητικό και καταστροφικό μοντέλο.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο κάθησε επί μήνες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όχι μόνο ανέχθηκε να του προτείνουν συμφωνίες και μετά να αλλάζουν τα κείμενα (πολιτική απάτη πρώτου μεγέθους η οποία επιβεβαιώθηκε και από ξένους δημοσιογράφους), αλλά και έφτασε στο σημείο να προτείνει γη και ύδωρ, μέτρα πολλών δις, τα οποία ούτε αυτά ευχαρίστησαν τους «Θεσμούς».

Πάει πολύ λοιπόν ο κος Τετράδης να γράφει ειρωνικά για τις κατηγορίες περί «αδιαλλαξιας» των Θεσμών, λες και δεν την έχουμε ζήσει αυτή την αδιαλλαξία στο πετσί μας ― και λες και δεν την καταγγέλει όλος ο κόσμος αυτή την αδιαλλαξία, από τους Financial Times και τον Paul Krugman μέχρι Γερμανούς παράγοντες.

Αν ο κος Τετράδης θα ήταν ικανοποιημένος να μπεί μια υπογραφή πάση θυσία ώστε για να μην κινδυνέψουμε να πάμε στη δραχμή, θα έπρεπε να ξέρει ότι ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ δεν τον ψήφισε για αυτό, ούτε του έδωσε λευκή επιταγή.

Προσχεδιασμενα. Φυσικα για ολα θα φταινε οι ξενοι.Οπως στη Μικρασιατικη καταστροφη, οπως στον εμφυλιο, οπως στο ’97,οπως το ’67 και παει λεγοντας. Οι εδω πολιτικες ηγεσιες ηταν παντα θυματα των ξενων μηχανορραφιων. Οι ιδιες ηταν παναγιες αγαθες.

Τι να κάνουμε, φίλτατε, αυτά συμβαίνουν στις αποικίες και τα προτεκτοράτα. Για τα σοβαρά συνήθως φταίνε οι ξένοι ― που κάνουν κουμάντο, αγοράζουν επιρροή, ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις και έχουν ντόπιες εμποράντζες και μεγαλεργολάβους για τοποτηρητές τους.

Και η Ελλάδα δεν ξεκίνησε απλά την καριέρα της ως κράτος υπό επιτροπεία και με διορισμένο από τους ξενους Γερμανό βασιληά, αλλά έζησε και τη γνήσια αποικιοκρατία ― με τα Ιόνια Νησιά και την Κύπρο να ανήκουν στους Άγγλους και τα Δωδεκάνησσα στους Ιταλούς.

Και αν οι εδώ ηγεσίες δεν ήταν «θυματα των ξενων μηχανορραφιων» ήταν πάντως τσιράκια και τσανακογλύφτες τους, από την εποχή που τα τρία κόμματα του νεοσύστατου κράτους ονομάζονταν χαιδεϋτικά Γαλλικό, Αγγλικό και Ρώσικο. Έλεγχος και ξένη επιρροή χωρίς καν φύλλο συκής.

Δεν λέω κάτι καινούργιο ― αυτό ήταν κάτι που όχι μόνο η αριστερά αλλά και κάθε έντιμη προσωπικότητα καταδίκαζε.

Η Μικρασιατική καταστροφή, ας πούμε, που αναφέρεται, πέραν του ότι υπήρξε αποτέλεσμα της μόνης ελληνικής επεκτατικής προσπάθειας (κάτι που δεν συντρέχει εδώ) έγινε με την επίμονη παρότρυνση των ξένων. Δεν ήταν κάποιο ξαφνικό κόλλημα για εκστρατεία στη Μικρά Ασία, αλλά απάντηση σε χρόνια προκλήσεων και σφαγών (διώξεις, γενοκτονίες, τάγματα εργασίας, κλπ.), που εκμεταλλεύτηκαν για να ασκήσουν ισχυρές πιέσεις οι Μεγάλες Δυνάμεις και ειδικά οι Άγγλοι (που χάρη στην εκστρατεία έβαλαν στο χέρι τα πετρέλαια της Μοσσούλης ― δηλαδή του Ιρακ). Όποιος δεν τα γνωρίζει αυτά ας διαβάσει και λίγο Ψυρούκη, όχι μόνο Πάσχο και Ράμφο.

Αλλά και για τη ξενοκίνητη Χούντα, για το Παλάτι, για τον Εμφύλιο και τον Βαν Φλιτ, ακόμα και για τα ξένα δώρα τύπου Λίμπερτι που έκαναν μάγκες πολλούς σημερινούς μεγιστάνες, έχει γράψει και πεί πολλά η αριστερά.

Μόνο τις τελευταίες δεκαετίες τα μασάνε διάφοροι ― γιατί βολεύει να ξεχαστεί η Ιστορία και ο κόσμος να νιώθει ένοχος, ότι τάχα από πάντα όλοι «μαζί τα τρώγαμε».

Παρακάτω όμως. Την Ποταμίσια εισαγωγή ακολουθεί μια σειρά απίστευτα επιχειρήματα.

Ενίσταται ας πούμε ο κος. Τετράδης διότι δεν υπήρξε «τελεσιγραφο απο τους δανειστες στο eurogroup» ― λες και οι μήνες άκαρπων συνομιλιών, οι προτάσεις τις οποίες είδαμε και οι δημόσιες δηλώσεις του αμέσως πριν την τελική ρήξη, δεν συνιστούν από μόνες τους και εκβιασμό και τελισίγραφο.

Συνεχίζει ο κος Τετράδης:

Ψεμμα δευτερο: Οι αντιπροτασεις των δανειστων ηταν τοσο βαρειες, που η κυβερνηση δεν μπορουσε να τις αποδεχτει. Η αληθεια ειναι οτι η διαπραγματευση συνεχιζοταν και συμφωνα και με την ελληνικη τεχνικη αντιπροσωπεια,υπηρχαν συγκλισεις στο συνταξιοδοτικο και τον ΦΠΑ.””

Υπήρχαν δεν υπήρχαν συγκλίσεις, οι αντιπροτάσεις ήταν πράγματι τόσο βαριές και χειρότερες. Και το ξέρουμε γιατί τις είδαμε ― η απαίτηση για την προκατοβολή του ΦΠΑ και μόνο θα αρκούσε, αλλά ήταν απλά ένα μέρος μιας μεγάλης λίστας.

Σε αυτό το κλίμα τι ακριβώς θα απέδιδε η «συνέχεια των διαπραγματεύσεων»; Να περάσουν έστω τα μέτρα 8 δις του ΣΥΡΙΖΑ, στην καλύτερη των περιπτώσεων ή μια ακόμα χειρότερη εκδοχή τους ως το πιθανότερο; Συνοδευόμενη δε από ρήτρες κηδεμονίας και την απαίτηση να μην υπάρξει οποιαδήποτε άλλη ενέργεια από την κυβέρνηση, που σε οποιοδήποτε κυρίαρχο κράτος με αυτοσεβασμό θα πήγαιναν κατευθείαν στον κάλαθο των αχρήστων;

Ψεμμα τριτο: Το δημοψηφισμα ειναι η εκφραση της λαϊκης επιθυμιας. Η αληθεια ειναι οτι το δημοψηφισμα ειναι η πιο δειλη πραξη που μπορει να εκανε μια κυβερνηση! Πρωτα πρωτα γιατι δεν βαζεις ποτε εναν λαο να αποφασισει για κατι που θα του ειναι εξαιρετικα επωδυνο. Και θα του ειναι. Οποιο κι αν ειναι το αποτελεσμα. Τον λαο τον προστατευεις απο τα επωδυνα. Τις επωδυνες αποφασεις τις παιρνει η κυβερνηση. Γιαυτο εκλεγεται.”

Εδώ η Δημοκρατία συγχέεται με το σαδομαζοχισμό: οι κυβερνήσεις λέει εκλέγονται για να παίρνουν επώδυνες αποφάσεις (επώδυνες φυσικά για τους λαούς).

Είναι η ίδια αγαπημένη καραμέλα των νεοφιλελεύθερων ― «η κυβέρνηση να αψηφίσει το πολιτικό κόστος» (δηλαδή να πάρει μέτρα ενάντια στη θέληση του κόσμου).

Και σε ένα όργιο διαστροφής των εννοιών το να κάνει ό,τι γουστάρει η κυβέρνηση μόνη της είναι λέει «προστασία του λαού». Λες και ο λαός είναι μπέμπης και ανώριμος και χρήζει προστασίας από τις επώδυνες επιλογές. Να τις παίρνουν όπως έως τώρα οι ΓΑΠ, οι Σαμαράδες και οι Βενιζέλοι για χάρη του και αυτός απλώς να τις υφίσταται.

Και αυτό το λένε Δημοκρατία ― και την μια ψήφο στα 4 χρόνια αντιπροσώπευση.

Δευτερον, γιατι αν θελεις να πας στη δραχμη (που εκει στοχευε και στοχευει η κυβερνηση) το λες ευθεως και γενναια στο λαο εξ αρχης. Και του λες και τι τιμημα θα πληρωσει και τι ωφελη θα εχει (μετα απο 5-6 χρονια Ρουμανιας Τσαουσεσκου) που θα εχει. Δεν πας μπαμπεσικα να του υφαρπαξεις μια πλειοψηφια για να λες μετα οτι εχεις την πλειοψηφια του λαου (χωρις εκλογες!). Γιατι αυτο γινεται τωρα. Αποπειρα υφαρπαγης πλειοψηφιας για εξοδο απο το ευρω.

Το κλασσικό δούλεμα ― να μπερδεύουμε την μη υπογραφή στο τελεσίγραφο με οριστική άρση της διαπραγμάτευσης, την άρση της διαπραγμάτευσης με την έξοδο από την Ευρωζώνη, την έξοδο από την Ευρωζώνη με την έξοδο από την Ε.Ε., και τέλος την έξοδο από την Ε.Ε. με την έξοδο από μια παραδείσια ουτοπική κοινότητα αγαστής συνεργασίας, δημοκρατίας και αλληλεγύης ομότιμων λαών.

Συν η επίκληση της «Ρουμανίας Τσαουσέσκου» που δίνει στον όλο λόγο μια εσάνς συνταξιούχου χωροφύλακα από το Γύθειο.

Λες και τα 5 χρόνια ύφεση, το μόνιμα σταθερό χρέος, το 30% ανεργία, το 50% νεανική ανεργία, η 40% αύξηση των αυτοκτονιών, οι 300.000 έλληνες μετανάστες, τα δεκάδες χιλιάδες λουκέτα σε επιχειρήσεις, τα συσσίτια, οι άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια, και οι θάνατοι από μαγκάλια, δεν προσειδιάζουν ― και μάλιστα στο χειρότερο ― στην Ρουμανία του Τσαουσέσκου.

Ψεμμα τεταρτο.Οι ξενοι φταινε που κλεινουν οι τραπεζες και επιβαλλονται μετρα περιορισμου αναληψεων,οπως ειπε ο πρωθυπουργος στο χτεσινο του διαγγελμα. Η χρηματοπιστωτικη αναστατωση προκληθηκε απο την ξαφνικη και χωρις προειδοποιηση εγκαταλειψη του τραπεζιου των διαπραγματευσεων απο την ελληνικη κυβερνηση.

Αν είναι να προσπεράσουμε έτσι όσα προηγήθηκαν της «εγκατάλειψης του τραπεζιού», τότε γιατί να το σταματήσουμε εκεί;

Ας το προχωρήσουμε ακόμη λίγο χρονικά: η «χρηματοπιστωτικη αναστατωση» προκλήθηκε από τους υπαλλήλους των τραπεζών που πάτησαν τα κουμπιά που υλοποιούν περιορισμούς στις αναλήψεις.

Και τι περιμενε δηλαδη η κυβερνηση..Οτι αυτοι που τους κατονομαζει νυχθημερον ως εχθρους της και βασανιστες του λαου θα ελεγαν “μαλιστα,τι θελετε;Λεφτα και στηριξη;Βεβαιως,αλιμονο;”. Η ελληνικη κυβερνηση ΩΦΕΙΛΕ να ειναι ετοιμη για καθε αντιδραση των δανειστων. Αυτη τους κατωνομαζε τοκογλυφους,απατεωνες και νονους (που ειναι).Πώς προστατεψε το λαο απο τις αντιδρασεις τους και τα νυχια τους;

Αν είναι «τοκογλυφοι, απατεωνες και νονοί» και το παραδέχεται και ο Τετράδης και εδώ (“που είναι”) αλλά και παρακάτω στο κειμενό του, τότε για ποιά «διαπραγμάτευση» που έπρεπε να συνεχιστεί μιλάει;

Γίνεται διαπραγμάτευση με τοκογλύφους, απατεώνες και νονούς;

Και αφού δέχεται ότι είναι «τοκογλυφοι, απατεωνες και νονοί», τότε τι ανησυχεί μπας και προσβάλλονταν επειδή η κυβέρνηση τους χαρακτήριζε «βασανιστες του λαου» και δεν έδιναν χρήματα και στήριξη; Οι τοκογλύφοι και οι νονοί αλλάζουν συμπεριφορά ανάλογα με το αν τους λες γλυκόλογα; γουτσου γουτσου, τοκογλυφακι μου εσύ;;

Πάντως οι φωτογραφίες και τα ενσταντανέ από τα Eurogroup δεν δείχνουν δυσαρεστημένους και προσβεβλημένους «εταίρους». Γελάκια, αστειάκια, και χαμόγελα δείχνουν με τους έλληνες αντιπροσώπους, και μάλιστα σε βαθμό που να δυσφορεί κανείς (γιατί τα ίδια συνέβαιναν και επί ξέρετε ποιών, Θου Κύριε).

Όσο για κάποιες βαριές κουβέντες, αφενός είναι δίκαιες αφού ― όπως παραδέχεται ο ίδιος ο Τετράδης λειτουργούν όντως  ως «τοκογλυφοι, απατεωνες και νονοί» ― αφετέρου δεν αποτελούν παρά απάντηση σε πάμπολλους βαριούς χαρακτηρισμούς, προσβολές, και αχαρακτήριστες ανακοινώσεις για την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό, και σε επίσημες και σε ανεπίσημες δηλώσεις των «εταίρων».

Ψεμμα πεμπτο: Τη Δευτερα μετα το δημοψηφισμα,το περηφανο οχι του λαου (σε τι ακριβως δεν μας εχει πει,δεδομενου οτι πιεσεις στη διαπραγματευση ηταν διαρκεις και οι δανειστες οι ιδιοι!) θα θριαμβευσει και θα καταλαβουν ολοι οτι δεν περνανε οι εκβιασμοι και τα τελεσιγραφα.

Μπα! Ώστε «οι πιεσεις στη διαπραγματευση ηταν διαρκεις και οι δανειστες οι ιδιοι»;

Πριν λίγες παραγράφους ο κος. Τετράδης έγραφε ότι δεν έγινε διαπραγμάτευση, ότι κακώς η κυβέρνηση κατηγόρησε τους συνομιλητες για αδιαλλαξια κλπ (το σχολιάζε κι όλας με ειρωνικό ερωτηματικό (!) σε στυλ «άκου αδιαλλαξία οι εταίροι, αν είναι δυνατόν»).

Τώρα ξαφνικά παραδέχεται ότι όχι μόνο υπήρξε διαπραγμάτευση αλλά και ότι «οι πιεσεις στη διαπραγματευση ηταν διαρκεις»;

Μονο που δεν μας εξηγει κανεις πώς δεν θα περασουν οι εκβιασμοι και τα τελεσιγραφα,αφου κανεις ποτε απο τους δανειστες δεν αμφισβητησε οτι η ελληνικη κυβερνηση εκπροσωπει το λαο στο συνολο του! Τι διαφορα θα τους κανει αν αντι για 42% η κυβερνηση εχει την αποδοχη του 51%! Τι διαφορα θα κανει στη διαπραγματευτικη ικανοτητα της κυβερνησης; Καμιά.

Προφανώς η διαφορά δεν είναι στην διαπραγματευτικη ικανοτητα της κυβερνησης αλλά στο αν τις επιτρέπουμε να υπογράψει ένα βαρύ νέο Μνημόνιο ή όχι.

Αλλά και, εξίσου προφανώς, αν δεν της το επιτρέπουμε (αν π.χ. το 70% πεί «ΟΧΙ»), τότε μπαίνει και το ενδεχόμενο της πλήρους ρήξης στο τραπέζι, κάτι που αν δεν το θέλουν οι «εταίροι» θα κάνουν ό,τι υποχώρηση μπορούν για να το αποφύγουν.

Άλλο να παίζεις διαπραγμάτευση «ή καλή συμφωνία ή τίποτα» και άλλο «ή καλή συμφωνία ή ό,τι μας δώσετε».

Ήδη αφενός η κατακόρυφη πτώση στις αγορές και αφετέρου τα μισόλογα και οι υποχωρήσεις αυτές τις τελευταίες ημέρες, δείχνουν ότι μάλλον δεν θέλουν ιδιαίτερα να σκέφτονται ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ εμάς μας συμφέρει να το βάλουμε στο τραπέζι.

Ψεμμα εκτο:Το περηφανο οχι του λαου θα δειξει σε ολους τους λαους της Ευρωπης (αλλα και του πλανητη),οτι οι λαοι δεν εκβιαζονται και δεν υποκυπτουν. Αλλα, θα δειξει και στον ελληνικο λαο και στους ασχετους και ανοητους κυβερνήτες του,οτι ζουσε μεχρι σημερα χαρη στα ευρωπαϊκα κεφαλαια και δεν θα μπορει να ζει χωρις αυτα! Οπως δεν μπορει να ζει απο αυριο με κλειστες τραπεζες,χωρις ευρωπαϊκα κεφαλαια. Ακομα και με δραχμη καπου θα πρεπει να ειναι ενταγμενος,σε καποιο νομισμα ξενο, σε καποια κεφαλαια. Τα οποια θα βριζει μεν υπερηφανα,αλλα θα κατεβαινει στο δρομο για να τα διεκδικησει,επειδη δεν θα μπορει να ζει χωρις αυτα.”

Καραρχήν, έχουμε ζήσει και χωρίς ευρωπαϊκά κεφάλαια ― πριν το ενδοξο ΠΑΣΟΚ που κακόμαθε πολλούς ― και θα ξαναζήσουμε χωρίς αυτά αν χρειαστεί.

Αλλά πριν φέρουμε το τέλος του κόσμου και τον ουρανό στο κεφάλι μας, το πλάνο είναι να βγούμε κάποτε στις «αγορές». Και αυτό δεν θα γίνει ποτέ με ένα τεράστιο χρέος στην πλάτη ― μόνο θεσμικοί επενδυτές θα μας δανείζουν, με κτηνώδεις δεσμεύσεις (Μνημόνια) που καταστρέφουν τη χώρα και την οικονομία της. Μετά από χρεωκοπία σε ξαναδανείζουν (τα παραδείγματα άπειρα), αλλά με τεράστιο χρέος και χωρίς ανάπτυξη ποτέ.

Και μπορεί εγώ να ξέρω λίγα κολυβο-οικονομικά, αλλά ο Κρούγκμαν, ο Στρίγκλιζ, οι Financial Times, το Bloomberg κλπ κάτι παραπάνω θα ξέρουν από εμένα και τον κο Τετράδη ή τον κο Θεοδωράκη (κάποιος να τα συστησει αυτά τα αγόρια, ε;).

Ούτε πάντως είναι ντροπή να γίνουμε «Ρουμανία του Τσαουσέσκου» για κάποια χρόνια. Ντροπή είναι να είμαστε ζήτουλες και τσανακογλύφτες, και να υποθηκεύουμε το μέλλον της χώρας για την επόμενη κάθε φορά δόση.

Ντροπή της Κατοχής δεν ήταν ο λιμός και η πείνα ― ήταν ο Τσολάκογλου και ο Ράλλης.

Ψεμμα εβδομο: Οι δανειστες θελουν να ταπεινωσουν την αριστερη κυβερνηση γιαυτο υπονομευουν τις διαπραγματευσεις. Απο οσο ξερουμε, γιατι εδω ζουμε, οι δανειστες ταπεινωναν και τις προηγουμενες κυβερνησεις που δεν ηταν αριστερες.”

Φοβερή λογική. Επειδή λέει ταπείνωναν και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αποκλείεται να θέλουν να ταπεινώσουν ειδικά και δυναμικότερα μια αριστερή κυβέρνηση, για να δώσουν και ένα γενικότερο μάθημα σε αντίστοιχες τάσεις στην Ευρωζώνη (Ποδέμος, Γκρίλο, κλπ). Επιχειρήματα για πολύ μικρά παιδιά που δεν αξίζει να σχολιαστούν.

Εμεις οι ιδιοι οι αρθρογραφοι εδω και 5 χρονια γραφαμε οτι οι δανειστες και τοκογλυφοι δεν εχουν πατριδα και θεο.Ξερουν μονο το χρημα και κανουν τα παντα για να το αυγατισουν.Αφου τα γραφαμε εμεις τα αναπαρηγαγαν και τα στελεχη του ΣΥΡΙΖΑ,που τα εκαναν και γραμμη τους.Τωρα ξεχασαν με τι κουμασια εχουν να κανουν;Αυτοι οι ιδιοι τους καταγγελαν ως τετοιους.Τωρα φωναζουν που οι τοκογλυφοι ειναι σκληροι; Τι εκανες εσυ σαν κυβερνηση για να προστατεψεις το λαο απο την σκληροτητα τους;Εγδυσες την οικονομια και τα ταμεια, εδω και 5 μηνες απο καθε ευρω,για να λες οτι διαπραγματευεσαι σκληρα,χωρις να καταθετεις ουτε αριθμο επι 4 μηνες.”

Τώρα κατηγορεί την κυβέρνηση ότι …αργά κατάλαβε πως οι εταίροι είναι αδιάλλακτοι, ενώ αυτός τα «έλεγε από καιρό»;

Όταν πριν λίγες μόνο παραγράφους ο κος. Τετράδης κατείγγειλε την κυβέρνηση ότι τους προσέβαλε, ότι υποκρίνεται όταν λέει ότι είναι αδιάλλακτοι, ότι δεν διαπραγματέυτηκε αρκετά, κλπ κλπ, είχε ξεχάσει αυτό που λέει τώρα ότι οι «δανειστες και τοκογλυφοι δεν εχουν πατριδα και θεο, ξερουν μονο το χρημα και κανουν τα παντα για να το αυγατισουν»;

Μονά-ζυγά δικά του;

Και τι ζητάει τέλος πάντων ― δεδομένου ότι δέχεται πως οι «δανειστες και τοκογλυφοι δεν εχουν πατριδα και θεο, ξερουν μονο το χρημα και κανουν τα παντα για να το αυγατισουν»;

Να γίνει συμφωνία με τους όρους που θέτουν αυτά τα «κουμασια» (όπως τους χαρακτηρίζει);

Και γιατί παρουσιάζει πως η κυβέρνηση υποκρίνονταν ότι διαπραγματεύεται σκληρά ενώ πριν παραδέχθηκε ότι «οι πιεσεις στη διαπραγματευση ηταν διαρκεις»;

Και τι σαχλαμάρα είναι αυτό ότι δεν «κατέθεσαν ούτε αριθμό επί 4 μήνες» (αντίστοιχη με τα φιλελέδικα σχόλια στο διαδίκτυο ότι «ο Βαρουφάκης πήγε χωρίς προτάσεις», «σίγουρος ότι θα τους πείσει με τη γοητεία του» και άλλα σαχλά);

Φαντάζεται πράγματι κανείς αφελής ότι 5 μήνες παίζανε μπιρίμπα στις διαπραγματεύσεις, και απλά τους κοιτούσαν στα μάτια οι Έλληνες αντπρόσωποι γιατί δεν είχαν ετοιμάσει τίποτα να προτείνουν;

Ενώ γνωρίζουμε και έχουν διαρεύσει προτάσεις και μέτρα που πρότεινε η κυβέρνηση εδώ και μήνες, ακόμα και ολόκληρα έγγραφα, αλλά και κείμενα των δανειστών και προτεινόμενα αντίμετρα δικά μας…

Κακα τα ψεμματα.Ο ΣΥΡΙΖΑ ξερει οτι αριστερη πολιτικη παροχων χωρις γεματα ταμεια δεν γινεται.”

Αριστερή πολιτική δεν ταυτίζεται με τις παροχές. Αυτό που περιγράφει είναι το ΠΑΣΟΚ. Με τον περιορισμό της ανισότητας ταυτίζεται και με την κοινωνική αλληλεγύη που είναι άλλο πράγμα. Και αυτό το καταφέρνει όσο μπορεί, και με συγκινητική αξιοπρέπεια, και η Κούβα. Που διάφοροι αριστεροί, πριν γίνει μονόδρομος και θρησκεία τους το ευρώ, την είχαν για πρότυπο, γνωρίζοντας και την φτώχεια και τα προβλήματα.

Εμεις οι αγαθοι συνοδοιποροι δεν το βλεπαμε.Δεν βλεπαμε την ακροτητα της συνεργασιας με τον επικινδυνο ακροδεξιο Καμμενο.

Ο Καμμένος τους πονάει όχι ως τάχα ακροδεξιός αλλά ως υπερβολικά αντιμνημονιακός. Τους πονάει που δεν είναι ο Θεοδωράκης στη θέση του. Κατά τα άλλα ένας τυπικός συντηρητικός δεξιός είναι, τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από τον Έβερτ π.χ., που ενοχλεί τους  MEGAλοδημοσιογράφους που δεν έχουν κατά τα άλλα πρόβλημα με τον Βορίδη και τον Άδωνι. Από αυτά τα παπαγαλάκια και η βλακεία με τους «ψεκασμένους», εξαιτίας μιας επερώτησης στη Βουλή για το θέμα, την οποία όμως παραβλέπουν όταν πρόκειται για τον «υπεύθυνο» Κουβέλη (που έκανε την ίδια ακριβώς επερώτηση στη Βουλή).

Δεν βλεπαμε την υποδειξη για το υπερευαισθητο καθηκον του Προεδρου της Βουλης μιας εμπαθεστατης,απολυτως κομματικης και βαθεια αντιδημοκρατικης,με χαμηλο επιπεδο καβαλημενης συμπεριφορας βουλευτου.

Παραδοσιακά τους πειράζει και η Ζωή όλους αυτούς.

Γιατί αυτή τη βουλή που ήταν μπουρδέλο στα χέρια κάθε αποτυχημένο ΠΑΣΟΚου και ΝΔτη βουλευτή που διόριζαν για Πρόεδρο, που παιρνούσε νομοσχέδια με τη διαδικασία του «κατεπείγοντος», που είχε κάνει το Σύνταγμα κουρελόπανο, βρήκε κάποιαν να εφαρμόζει με συνέπεια τον κανονισμό της και να τους βάζει στη θέση τους. Αυτοί που ανέχθηκαν Μεϊμαράκηδες χύνουν τώρα κροκοδείλια δάκρυα για την «εμπαθή» Ζωή.

Δεν βλεπαμε,οτι κανεις στην κυβερνηση δεν μιλαει για το μονο που χρειαζεται για να σωθει η χωρα: Δουλεια, σκληρη δουλεια, παρα πολλη δουλεια.”

Δουλειά ― σε συνθήκες ασφυξίας οικονομικής και με 30% ανεργία. Γιατί συν τοις άλλοις είμαστε και τεμπέληδες εμείς οι Έλληνες.

Αυταπαρνηση και προσφορα στην πατριδα. Ποια; Ξεχασα. Η πατριδα ειναι φασιστικο ιδεολογημα και απορουμε πώς και επιτρεπεται ακομα να το χρησιμοποιει ενας απο τους συγκυβερνητες, που δεν εχει και μεγαλη σχεση μαζυ της.

Όπου μετά τις κορώνες υπερ του σκυψίματος στους «τοκογλύφους» και κατά του ενδεχόμενου εθνικού νομίσματος, έρχονται οι κορώνες υπερ της πατρίδας.

Επειδη,και εδω ειμαστε,αν δεν πιασει το σχεδιο δραχμη για οποιοδηποτε λογο και παραμεινει η χωρα στο ευρω,αυτοι οι ιδιοι κυβερνητες,αν δεν εχουν αποδρασει,θα υπογραψουν τετοιο μνημονιο που ο Σαμαρας θα φανταζει Μαο.”

Και επειδή εδώ είμαστε και εμείς, ας αποφασίσει τι θέλει ο κος Τετράδης.

Να υπογράψει κάτι η κυβέρνηση, όσο βαρύ και να είναι (αφού οι «πιέσεις είναι διαρκείς») ώστε να μείνουμε στο ευρώ, ή να μην υπογράψει αλλά να διαπραγματευτεί σκληρά και μέχρι ρήξεως;

Γιατί μονά ζυγά δικά του τα θέλει. Και να κινδυνολογήσει επειδή δεν υπέγραψαν (αυτά τα απαράδεκτα μέτρα που κατέληξαν να συζητώνται) αλλά και να μας πεί ότι αν αναγκαστούν και υπογράψουν βαρύ Μνημόνιο αυτός θα μας έχει προειδοποιήσει…

Αταξινόμητον | Εσύ τι λές;