Στεκόμαστε στο πλευρό των συναδέλφων μας, γνωρίζοντας ότι μεσούσης της κρίσιμης οικονομικής συγκυρίας ο αγώνας για τα εργασιακά μας δικαιώματα πρέπει να είναι κοινός και πως οι θυσίες για το αγαθό της ενημέρωσης είναι συλλογικές με στόχο ένα αξιοπρεπές εργασιακό μέλλον για όλους τους δημοσιογράφους .

Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, η άμεση υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας αποτελεί το μόνο όπλο για τη διασφάλιση των μισθολογικών – εργασιακών μας δικαιωμάτων.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΑΘΗΝΑ 9,84

μου το έδωσε οταν ημουν στο δευτερο ετος, το ζητησα και το πηρα, παραπεταμένο στην ντουλάπα. Μαζί και τρία ταγιέρ σανελ, 60ς, το ενα ροζ – το μονο ροζ που  φορεσα ποτε-, το αλλο ασπρο μαυρο, το τριτο τυρκουαζ.

όλα τα φόρεσα λίγο- το μαντώ το έλιωσα. το πεταξε η μαμα σε μια εξορμηση στη ντουλαπα μου, γιατι ηταν τριμμενο και παλιο, λεει – ηταν υπεροχο. υπεροχο.- και θα φτιαχναμε αλλο.

δεν υπαρχει αλλο. δε φτιαχνεται αλλο. το υφασμα, το αγγιγμα, το χρωμα απο κεινες τις παλιες ανοικτοχρωμες καραμελες βουτυρου – κόκος. πανω απο εκεινα τα αθλια έιτυζ κολάν και τα λουλουδατα ντοκ μαρτενς ή τα μαυρα ορειβατικα μποτακια ενα μαντώ τρυφερό σαν τα κορίτσια του ροκ εν ρολ που μεγαλωσαν κι αποφασισαν να παίξουν τη τζάκυ-ο.

το νοσταλγησα παλι το μαντω μου. το μαντω της μαμας.